Watashi-wa TIGRA desu. Hajimemashite :)

After Japan trip 2011.

2011-11-20T07:48:00.001+01:00

Zmiana czasu to naprawdę przekleństwo. Od dwóch dni próbuję się przestawić z czasu japońskiego na polski ale idzie mi to jak "krew z nosa". Różnica pomiędzy Polską a Japonią wynosi obecnie 8 godzin. Jako, że wylądowałam w stolicy o 21 w piątek (czyli 17.11) a dzisiaj już mamy (patrzę w kalendarz) 20.11 to mam mały zasadniczy problem. Budzę się o 5 rano i już nie mam mowy o spaniu. Masakra! Jest jednak jeden plus - już nie kładę się spać o 2-3 w nocy ale o 22 :) Jestem zmęczona to fakt niezaprzeczalny ale siedzę sobie w domu, próbując się ogarnąć z bagażem i 6 paczkami, które zostały wysłane do kraju, praniem i innymi pobocznymi problemami w tym z pocztą, której uzbierało się od groma pod moją nieobecność. No ale czego chcieć, w końcu w Japonii byłam ponad 3 tygodnie. Dziennie pokonywałam jakieś 10 km na piechotę, do tego pociągi i metro i człowiek się wypalał "energetycznie". Zdjęć mam od groma, wspomnień i historii, także będzie co opowiadać :)

Jednak dajcie mi chwilę a relacje na blogu się pojawią wraz z fotami. Muszę się ogarnąć, bo jak mówi czasem mój tata "Niedobry jest i czasem złości powrót do rzeczywistości".

Japan trip 2011 - day... O :)

2011-10-25T10:57:00.000+02:00

To już jutro!

Zostało mniej niż 24 godziny do mojego wyjazdu do Japonii. Cieszę się jak dziecko, nie zrozumcie mnie źle - ja się zawsze z tego powodu cieszę. Jednak, bo zawsze musi być jakieś "ale" - jest tyle rzeczy jeszcze do zrobienia. Teoretycznie jestem wstępnie już spakowana, bardzo wstępnie i pewnie przyjdzie mi jeszcze z kilka razy się wypakować i zapakować od nowa. Przewoźnicy zmienili limity wagowe z 25 na 23 kg dla bagażu głównego i z 10 na 12 kg na podręczny. Nie wiem czemu tak no ale niech im będzie.

Dzisiaj będzie dzień pakowania Vaio, aparatów, wszelakich ładowarek, etc. Muszę jeszcze odnaleźć etui na paszport, przepakować kasę, pospisywać adresy do przyjaciół (co by kartki powysyłać, bo inaczej mnie dorwą a wtedy = kuku), i masa, masa, ogrom pierdół.

Czyli jutro start będzie z Warszawy do Paryża (chyba około 7 mam start), a potem już prawie 11 godzin i powitam po raz 6 Naritę (jak mnie wpuszczą!). Ląduję w Tokyo około 7-8 rano. Całe szczęście N'EX działa, także połączenie z Naritą i Shinjuku (a tam mam hotel) nie zajmuje dużo czasu - godzina z małym hakiem (ok. 83 minuty) i jestem na miejscu, w wyjątkowo komfortowych warunkach za rozsądną cenę. Teoretycznie mogłabym uruchomić JRP i jechać na free ale Pass przyda mi się później. N'EX do Shinjuku kosztuje jakieś 3,110 yen, więc to nie są jakieś straszne pieniądze - jeśli ktoś chciałby porównywać cenę z innymi pociągami w tym Shinkansenami. Co prawa, mogłabym pojechać linią podmiejską na Ueno a potem przesiąść się w metro; inna opcja to pojechać autokarem - jednak relatywnie patrząc podróż zajmuje więcej czasu ale jest tańsza. Jednak moje 4 litery są przyzwyczajone do wygody N'EX od kilku ładnych lat, a uwierzcie mi, po tylu godzinach lotu nie ma to jak się przespać na chwilę w wygodnych fotelach, z dużą ilością miejsca na nogi i taką pierwszą, typowo japońską przemiłą obsługą z wózeczkiem pełnym smakołyków i tym cichym "coffee, bento, ice-cream..." :)

Toruń.

2011-10-21T00:30:00.000+02:00

Teoretycznie powinnam się właśnie pakować do Torunia. Teoretycznie bo jestem jak zwykle w "dup*# u ...". Od kilku dni naprawdę nie mogę się ogarnąć. Lista rzeczy do zrobienia ciągle się wydłuża, oczywiście za sprawą środowego wylotu do Japonii. Jestem zawalona, autentycznie i dosłownie zawalona - praca, studia, dom i jeszcze jakieś poboczne historie, które i być może są ciekawe ale ta moja nieszczęsna dygresja pączkująca. Wiadomo - jak zacznę pisać, to się rozpiszę za bardzo i ... sami rozumiecie.

No więc jutro ponownie od Torunia, na chwileczkę dosłownie, ot tylko dwa dni. Chyba, bo plany mogą się jeszcze zmienić i to mnie trochę przeraża bo wtedy to już z niczym się nie wyrobię. A trzeba jeszcze robić zakupy na wyjazd, plan całe szczęście już leży dawno opracowany (tylko połączenia shinkansenów muszę posprawdzać, bo coś ostatnio miały być jakieś zmiany), wyciągnąć walizki, poprać, poprasować, znaleźć czas co by się jeszcze polskimi % ubzdryngolić, wymienić walutę...

... niech mnie ktoś sklonuje... albo chociaż przytuli :)

WD My Book Studio II 6TB.

2011-10-12T20:11:00.001+02:00

Już od jakiegoś czasu myślałam aby kupić jakieś bliżej nieokreślony wielkościowo dysk zewnętrzny. Jako, że na iMac'u zostało mi już 100GB musiałam myśleć jeszcze szybciej. No i jakoś tak od kilku dni przyglądałam się kilku modelom. Aż wczoraj wybór został dokonany. Co prawda, na początku rozważałam wersję 2TB, myśląc że "spoko luz, będzie dobrze". Nic podobnego! Z moją szybkością zapełniania miejsca na dysku ostatnio nie można się równać :) No i tak jakoś wyszło 6TB... bo gdyby nie tata @@

Miyu.

2011-10-10T22:21:00.000+02:00

Dzisiaj chciałabym kogoś Wam przedstawić.

Zacznę od tego, że na jej pojawienie się czekałam ponad 6 miesięcy. jest ze mną od sierpnia tego roku. To dziewczynka... Nie, spokojnie. Nie jestem ani nie byłam w ciąży :) Choć w tym przypadku, niektóre osoby mówią o adopcji i rzeczywiście, tak ogólnie można to określić. Zaadoptowałam ją.

Została wykonana przez Angel Studio. W oryginale nazywa się Snow Lilith. Jest w skali 1/3. No ale adopcja nie byłaby pełna, gdybym nie nadała jej w miarę normalnego imienia. Przedstawiam Wam Miyu.

Ktoś mógłby zapytać, dlaczego tak późno, skoro mam ją od sierpnia. Powód jest banalnie prosty. Nie znam się na dollfie i nigdy nie miałam z nimi "fizycznej" styczności. Oczywiście, chęć posiadania tego typu lalki chodziła za mną naprawdę długo. Aż wreszcie stało się. Przez pierwsze kilka dni oswajałam się z jej obecnością, przyglądałam się jak jest zbudowana, jak można ją ustawić aby jej nie popsuć (nadal mam takie obawy, ale są one coraz mniejsze). Milowym krokiem będzie dla mnie jej rozłożenie i to mnie wręcz "paraliżuje", bo co gdy nie uda mi się jej ponownie złożyć? Szukałam na różnego rodzaju stronach internetowych pewnego rodzaju "instrukcji obsługi" ale prawdę powiedziawszy nic takiego nie znalazłam (może źle szukam). Również niestety, moje konto na jednym chyba z największych stron posiadaczy dollfie zostało usunięte a nie wydaje mi się, żebym mogła poprosić o przywrócenie. Chociaż, nie wiem.

Ciszę się, że ją mam ale naprawdę zdjęcia nie oddają jej uroku. Idealna :)

Kuragehime Vol. 4 DVD Limited Edition.

2011-10-08T13:43:00.001+02:00

Ostatnia płyta DVD z Kuragehime i niestety brak zapowiedzi na następną serię tego anime. Szkoda, że historia z animca nie do końca pokrywa się z historią przestawioną w mandze. Na sieci można znaleźć mangę przetłumaczoną do 7 tomu. Mam nadzieję, że mangaka pracuje dalej nad tym tytułem bo aż szkoda by było zostawić go w ten sposób. Nie pozostaje nic innego jak czekać, cierpliwie czekać.

A tak prezentują się wszystkie 4 części wydania na DVD w edycji limitowanej z przesłodką, gadającą Kurarą :)

Apple.

2011-10-06T16:21:00.000+02:00

Skończyło się coś, o czym każdy wiedział że prędzej czy później skończyć się musi.

"Wasz czas jest ograniczony, więc nie marnujcie go, żyjąc cudzym życiem. Nie wpadajcie w pułapkę dogmatów, żyjąc poglądami innych ludzi. Nie pozwólcie, żeby hałas cudzych opinii zagłuszył wasz własny wewnętrzny głos. I najważniejsze – miejcie odwagę kierować się sercem i intuicją."

- fragment przemówienia wygłoszonego do studentów Uniwersytetu Stanforda, 2005 r.

Saber Alter od VOLKS 2011.

2011-09-25T21:06:00.000+02:00

Jeśli ktoś się pyta - nie jestem normalna. W sumie nic nowego :)

Zamówiłam Saber Alter 1/3 plus strój kąpielowy tak na dokładkę. Całe szczęście okazało się, że zakup nie będzie poprzedzany loterią i zamówienia będą przyjmowanie na stronie VOLKS international aż do 31października 2011. Płatność trzeba zrobić do 7 listopada i czekać do lutego przyszłego roku. Dla mnie bomba, tylko ten kurs yena. Trudno, najwyżej nie kupi się kilku figurek i mang. Będzie ciężko ale sądzę, że dam radę. Taka okazja może się już nie trafić. Tym bardziej, że szczególnie Dollfie Saber po czasie ukazania się na rynku kosztują naprawdę sporo. A tak, za 65,000 yen plus koszty przesyłki będę cieszyć się posiadaniem najładniejszej wersji Saber. Hell yes ;)

Chociaż tak sobie myślę, że Rider również z Fate Stay Night jako Dollfie wyglądałaby wręcz cudownie.

(zdjęcia nie są moją własnością i pochodzą ze strony firmy VOLKS)

Nowa Saber dollfie dream od VOLKS.

2011-09-09T12:45:00.000+02:00

Nawet nie wiem jak zacząć. Może tak. Type/Moon szykuje się do obchodów 10 rocznicy istnienia na rynku. Z tej okazji na japońskiej stronie VOLKS znalazła się informacja o planowanym wydaniu dollfie Saber z bardzo popularnego anime/mangi Fate Stay Night (co prawa seria ta ma o wiele więcej tytułów ale przyjmijmy, że ten jest głównym). Jak w przypadku innych dollfie na podstawie tego tytułu lalka będzie typu Dollfie Dream. Prawdopodobnie japoński VOLKS uraczy Nas aż dwiema dollfie Saber. Z zapowiedzi wynika, że to może być Saber Nero i być może (co by mnie ucieszyło) wersja Saber Alter (w mojej skromnej opinii najładniejszej wersji) z czarnym excaliburem. Chociaż może to też być jedna lalka i dwie wersje zbroi. Na chwilę obecną nic nie wiadomo ani o dacie wydania ani o cenie.

Czy będzie ona (lub one) wydana jako normalna lalka do kupienia to raczej wątpię. Sytuacja może być podobna do tej jak w przypadku Saber Lily z zeszłego roku - czyli w drodze loterii na Doll Party 24. Co prawda jej cena oscylowała w przedziale 95,000 yen a obecnie na yahoo.jp sięga do 250,000 yen (lalka plus zbroja). Pocieszenie jest jedno, tak jak w przypadku Saber Lily powinno dać się ją zamówić. Pamiętam, że japoński sklep Yokatta miał ją w swojej sprzedaży za 110,000 yen czyli znowu nie tak dużo. Teoretycznie Tokyo Hunter też może się pokusić o jej ewentualną sprzedaż. Niestety kurs yena jest bardzo wysoki i wątpię aby do grudnia się uspokoił. Nie wiem czemu ale mam przeczucie, że sprzedaż nowej (nowych) dollfie Saber rozpocznie się właśnie w grudniu. Pozostaje czekać i oszczędzać kasę. Czyli przynajmniej do końca roku będzie trzeba powstrzymać się od zakupu jakiejkolwiek figurki, co przyznam się mnie już boli. Szykuje się naprawdę bardzo dużo fajnych zapowiedzi ale wizja możliwości nabycia Saber Alter jest zbyt silna. No nic, czekam.

Kuragehime Vol. 3 DVD Limited Edition.

2011-09-08T21:27:00.000+02:00

Niestety kurs yena ciągłe pnie się w górę co sprawia, że zamawianie figurek lub innych ciekawych pozycji staje się dość kosztowne. A to oczywiście za sprawą całkiem realnej szansy, że Urząd Celny przechwyci paczki i nałoży cło i VAT. Dla "kolekcjonerów" to dodatkowy koszt, nerwówka, ogólnie niezbyt fajna sytuacja. Prawdę mówiąc już nie pamiętam kiedy ostatnio tak powstrzymywałam się przed zamawianiem czegokolwiek. Również, nie pamiętam kiedy w kantorach widziałam 100 yen po 4 zł.

Z jednej strony to dobrze, że Kuragehime ukazało się tylko na 4 płytach, zarówno DVD jak i BR. Jednak z drugiej strony jest to na tyle fajne anime, że aż szkoda że na chwilę obecną nic nie wiadomo czy będzie kontynuowane czy też nie. Nawet ANN milczy jak zaklęte. Pozostaje czekać i cieszyć się kolejnym DVD (Vol. 3) w rękach. Dodatkiem lub bonusem jak kto woli, tym razem są naklejki ze słodkimi wizerunkami Kurary i dziewczyn z Amamizukanu oraz dodatkowe historyjki na płycie.

Two months to go. Japan.

2011-08-30T09:46:00.000+02:00

Wakacje, znów będą wakacje! Yes, yes, yes. Patrzę sobie codziennie w kalendarz i odliczam dni do wyjazdu do Japan. Z perspektywy lat, to już będzie 6 wyjazd do tego państwa. Wszystko zaczęło się właśnie 6 lat temu a był to rok 2006. Wyjazd zorganizował mój tata, w tajemnicy lekkiej przed moją osobą. Można powiedzieć, że była to swoistego rodzaju nagroda za Ogrodową, czyli zdanie egzaminów końcowych i dostanie się na studia na UW. Co prawda pierwsza jak i druga wycieczka do Japonii była zakupiona - czyli byłam tam z biurem podróży a że zaprzyjaźniliśmy się z Naszym "przemytnikiem" (przewodnikiem w sensie, tylko tata nazywa go przemytnik, gdyż przemyca ludzi z miasta do miasta, no i tak jakoś zostało) to drugi wyjazd, można powiedzieć był w dużej mierze samowolny - grupa swoje a my swoje. Następne wyjazdy były już samodzielne. Nie byliśmy uwiązania grupą, mogliśmy robić co chcieliśmy, luz, słonko i takoyaki :) Japonia to bardzo dobrze opisany kraj dla turystów. Znasz angielski, poradzisz sobie, nie znasz japońskiego - w dużych miastach nie będzie problemu w pomniejszych jakieś komplikacje mogą się pojawić ale bez paniki. Zakres 200 samych słów całkowicie wystarcza, mamy jeszcze ręce do gestykulowania i aparat fotograficzny (chociaż tego patentu jeszcze nie było mi dane wypróbować).

Plan na ten rok już jest, hotele załatwione, bilety lotnicze też, zostają JRP'y ale to jeszcze jest chwila (trzeba zamówić vouchery, wiadomo na 3 miesiące są ważne). W tym roku plan zakłada nawiedzenie:

- Tokyo,

- Matsumoto,

- Nagano,

- Kanazawa,

- Nagoya,

- Hikone,

- Kyoto,

- Osaka.

Dodatkową baterię do aparatu mam, karty też - trzeba będzie zrobić zdecydowanie więcej zdjęć i filmów. Zjeść to czego się jeszcze nie jadło, przejechać najnowszą Shinką, do listy odwiedzonych zamków dodać kilka nowych pozycji i... i cieszyć się życiem, póki się je ma.

Sekaiichi Hatsukoi Vol. 2 DVD Limited edition.

2011-08-26T15:55:00.000+02:00

Zamówienie jakiegoś konkretnego hentai się nie udało (G-taste najnowszego nie można dostać), więc pozostaję przy yaoi. Ciąg dalszy poczynań Ritsu walczącego z Masamune, chociaż w kolejnych odcinkach dowiaduje się biedaczysko, że to TEN typ. Sprawa nabiera dodatkowych rumieńców, gdy Onodera odkrywa, że mieszka drzwi w drzwi ze swoim szefem. Czy może być jeszcze gorzej? Może ale o tym już nie będę się rozpisywać, bo czemu niby miałabym psuć zabawę z oglądania serii.

A właśnie. Jak wiadomo "Sekaiichi Hatsukoi" ma 12 odcinków, nie licząc OVA i tego dodatkowego (12,5), który zostanie dołączony do 6 tomu mangi. To jest stan na dzień wczorajszy (przysłowiowo wczorajszy). Już wiadomo, że anime będzie miało drugą serię, która rusza pod koniec tego roku - najbardziej optymistyczna wersja zakłada, że pierwszy odcinek drugiej serii (jak chodzą słuchy) również 12 odcinkowej, pojawi się na ekranach już pod koniec listopada tego roku. Are you happy? Because I am XD

Kuragehime Vol. 2 DVD Limited Edition.

2011-08-24T12:49:00.000+02:00

Zapomniałam pokazać jak prezentuje się kolejna płyta DVD edycji limitowanej anime "Kuragehime". Zapomniałam. Nie wiem nawet czemu. Ostatnio znowu obejrzałam poczynania Tsukimi i bandy, i doszłam do wniosku, że autorka musiała coś brać gdy tworzyła to cudo. Ktoś może się zapytać, czy anime jest warte obejrzenia. Jest, szczególnie polecam osobom które na swojej liście ulubionych serii mają "Honey and Clover".

Na szczególną uwagę z edycji limitowanej Kuragehime zasługuje Kurara w wersji zawieszki do telefonu. Prawdę mówiąc aż szkoda mi ją wyciągać, więc chyba zostanie w pudełku. Odezwał się duch kolekcjonera.

Kilka nowych / starych figurek. Part 3.

2011-08-22T16:24:00.001+02:00

Dzisiaj rano pojechałam na pocztę odebrać paczkę z nowym nabytkiem w kolekcji figurkowej. Przyznam się, że mam bardzo mieszane uczucia. Jakiś czas temu pisałam o zapowiedziach figurek Pani Major planowanych w tym roku. W moje ręce trafiła właśnie figurka wykonana przez Kaitendoh, która w zapowiedziach wyglądała wręcz idealnie. Niestety efekt końcowy nie jest już tak bardzo zadowalający. Najbardziej ucierpiało malowanie twarzy - nie jest to może istna tragedia (widziałam gorsze / straszniejsze egzemplarze) ale na miłość Buddy - ktoś chyba sobie robi jaja. Baza jest ok, nie mogę się do niej przyczepić, malowanie no w sumie mogłoby być bardziej dokładne szczególnie przy rękawicach, włosy też wymagają baczniejszej uwagi, podstawa jest wystarczająca. Najbardziej ucierpiała jak mówię twarz i ten kciuk przy spodniach, który wydaje się być nienaturalnie wygięty. Jeśli ktoś by się mnie zapytał czy warto ją kupić, odpowiedziałabym, że to zależy od tego czy ma się kasę i nie wie się co ma się z nią zrobić albo czy jest się tak wielkim fanem GitS'a i Major. Kupiłam ją jednak, teoretycznie mogłam odwołać zamówienie ale chyba zaliczam się do tej drugiej grupy. Mimo jej mankamentów nie żałuję, choć po cichu liczę na reedycję Motoko od Alter'a i Vice z 2007 roku. Gwiazdka już w grudniu :)

Na dokładkę dorzucam jeszcze zdjęcia Rin i Natsume z Nyanko :)

Czy ktoś ma ochotę na japońskie curry z niespodzianką?

2011-08-20T12:08:00.000+02:00

Nie jestem normalna jeżeli chodzi o japonalia, którymi się interesuję. Kto normalny zamawia curry z drugiego końca świata tylko dlatego, że do zestawu producent "dokłada" zawieszki z jednego z dość popularnych wśród fandomu anime? Odpowiedź brzmi - ja. Wydać prawie 160 złoty, ciesząc się jak głupia z dwóch zawieszek Black Rock Shooter'a i zastanawiać się czy ugotować curry, którego nie znoszę. Czasem chciałabym sobie przywalić :)

Stało się. Kurier dzisiaj dostarczył paczkę z Tokyo Hunter a w niej wspomniane curry. Termin przydatności do spożycia przypada na czerwiec 2013, także mam jeszcze sporo czasu aby je polubić - znaczy potrawę.

Zawieszki są fajne, bardzo dobrze wykonane, malutkie ale to mi nie przeszkadza. Ich producentem jest oczywiście Good Smile Company. Znalazłam już dla nich idealne miejsce. Szkoda tylko, że to limitki sprzedawane w sklepach Circle K Sankus na terenie Japonii oraz Karuzawa (ten co prawa to sklep online ale zamówienie w nim czegokolwiek jest dość upierdliwe).

After weekend.

2011-08-09T09:39:00.000+02:00

Co za weekend, co za emocje! Co prawda emocje pozytywne jak i negatywne, bo nigdy nie może być tak że wszystko się dobrze układa.

Piątek poświęcony został spotkaniu władz sekcji mieczowej. Do pewnego momentu spotkanie było fantastyczne. Jednak niestety przykra sytuacja z psami sprawiła, że jak to czasem w życiu bywa, nie da się wszystkiego przewidzieć. Nic nie jest wieczne a już na 100% nie życie właśnie. Potem już było dość surrealistycznie. Dzwoni M. i mówi, że Lepper się zabił. Opowiedziałam jej historię z pasami. M. stwierdziła, że to jakiś "czarny piątek" i trudno się z nią było nie zgodzić. Wszystko to mocno mnie osłabiło. Z odsieczą przyszedł P. wraz z trunkami. I prawdę mówić to mnie uratowało, jakoś tak lżej się zrobiło i nie myślałam już o tym wszystkim.

Sobota. Przyznam się, że bardzo długo wyczekiwana a to ze względu na koncert japońskiego wokalisty GACKT w warszawskim klubie Stodoła. Jakoś tak wyszło, że w międzyczasie okazało się, że Ala wraz z koleżanką również się na niego wybierają, co prawda będą jechały z Poznania i w stolicy będę przez kilka dni. Umówiłam się z Alą, że wpadną do mnie i razem pojedziemy. Dziewczyny były fantastyczne! Ala i ja prowadziłyśmy rozmowy na tematy figurkowe a Ania jak się okazało interesuję się bardzo bronią. I tutaj pojawił się Kier i Ania wsiąkła na 2 godziny. Mam tylko nadzieję, że za bardzo się nie wynudziła. No nic, na koncert pojechałyśmy taksówką, gdyż w Warszawie znowu padało. Może to i lepiej bo nie musiałyśmy się tłuc komunikacją miejską. Bardzo szybko dojechałyśmy i w sumie nawet w kolejce przed wejściem nie stałyśmy długo, może z 10-15 minut. Nie obyło się oczywiście bez sprawdzania zawartości toreb przez ochronę. Nie wolno było wnosić napojów, Ania została pozbawiona paska do spodni a Ali kazali wyjąć aromat różany. Po tym, już nie było problemu i skierowałyśmy się do sklepiku w celu zrobienia zakupów. Dziewczyny kupiły jakiegoś photobook'a i jeszcze coś, chyba płytę CD. Ja nie kupiła nic, trochę oszczędzam na wyjazd do Japan i mam nadzieję, że tam na miejscu coś sensownego nabędę. Przed koncertem informacja w języku angielskim, trochę się uśmiałam jak leciały komunikaty w tylu, że "Na terenie klubu nie wolno Wam palić mada fuka. Ale możecie zapalić w specjalnej strefie. (chwila ciszy) Zapomnijcie o strefie, rzućcie to gówno!". Koncert zaczął się o 20, czyli punktualnie. Zaczęło się; wrzaski, okrzyki, klaskanie, etc. I pojawili się na scenie, w czarnych spodenkach i białych koszulach, które później zostały zdarte z siebie ku uciesze fanek... i mojej!!! Mały striptiz też był, o gash i to jaki - próbowałam się opanować ale nie mogłam - to było OMG I want more. Aby opisać to co działo się podczas koncertu, musiałabym poświęcić na to sporo miejsca. Powiem tylko tyle - czekałam na niego, z niedowierzaniem, że jednak to prawda, że on jest w Polsce, że jestem na jego koncercie, że śpiewa 20 metrów ode mnie i że obiecał, że wróci do Nas! Co prawda, nie wolno było robić podczas występu zdjęć ale prawnie nikt tego nie przestrzegał. Ania zrobiła bardzo fajne zdjęcia, które zamieściła na FB. Mi udało się pstryknąć tylko 4, na których prawie nic nie widać :) Najbardziej podobało mi się, kiedy zespół zaczął grać Vanilla song - cała sala śpiewał razem z nimi. Coś wspaniałego! Publiczność bardzo fajnie się zachowywała i złapała świetny kontakt z zespołem. Zabawa z klaskaniem, choć męcząca (strasznie długo to trwało) to sympatyczna. Cały koncert wraz z bisem trwał prawie dwie godziny. Na sam koniec cała publika zaczęła krzyczeć "Dziękujemy! Dziękujemy!" potem mała korekta i już było "Arigatou! Arigatou!" i tak przez 10 minut. Chyba ich trochę zawstydziliśmy ale może to i dobrze, mam nadzieję, że Nas nie zapomną tak łatwo. Kwestii flagi z podpisami nie będę poruszać. Z klubu z Alą wyszłyśmy po 22, Ania jeszcze została aby spróbować pozyskać pałeczki perkusyjne ale niestety, nie udało się. Czekałyśmy jeszcze do północy pod klubem, myśląc że choć uda Nam się na chwilę jeszcze zobaczyć zespół, a może nawet zdobyć autografy ale no cóż. Zespół się spakował i musiał jechać dalej. Bardzo się cieszę, że miałam okazję na nim być, że mogłam zobaczyć GACKT na żywo, że koncert mi się podobał, że spędziłam ten czas w doborowym towarzystwie. Gdy emocje już opadły, Ania znalazła wpisy na Twitterze GACKT, nawiązujące do koncertu w Warszawie i o Polsce. Pozwolę sobie przytoczyć je w przekładzie angielskim, tak aby nie było nieporozumień:

- [People from different countries have different personalities, do you feel that during a show?]@.Topqo The show in Warsaw last night was the best. Eastern Europe is part of the Third World and there are a lot of places that haven't developed at all. But the people who live there really have pure hearts. At the end of the show everyone in the venue shouted "Ari Gato Ari Gato [thank you]". I couldn't quite catch it at first but my heart was moved.

- [Someone asks if he thinks of living overseas in the future. Like, next to Yoshiki?]@.wyuchan3112 I have no intention of living in Los Angeles… It doesn't match with my senses. Visiting once in a while is enough for me. Rather, I think somewhere like Poland or Hungary would suit me. Though personally I want to live in Spain...

Ten drugi wpis znalazłam dzisiaj i aż mi się miło zrobiło :) Wiem, wiem ehhh GACKT-san! Jeszcze dochodzę do siebie, pozostali domownicy mają mnie już dosyć.

Niedziela. P. pisze sms'a ratunkowego. Co prawda po sobocie doszłam do siebie gdzieś tak koło 14. Plan ratunkowy polegał na tym, że P. musi wyrwać się z domu. Pogoda ładna, może trochę za duszno. Uzgodniliśmy, że pójdziemy na lody a potem do kina na Kapitana Amerykę. Lody smaczne ale za dużo bitej śmietany i czekolady a film zaliczam do tych średnio dobrych. Wychodzimy z sali a tu leje! Dosłownie, nawet dach Multikina przeciekał. Film skończył się o 21, jeszcze tylko kupić popcorn na drogę. Lekko zmokliśmy ale wieczór zaliczam do udanych :)

No i tak, tyle wrażeń miałam w ten weekend.

Sekaiichi Hatsukoi Vol. 1 DVD Limited edition.

2011-07-29T16:30:00.000+02:00

A w dzisiejszym odcinku. Przepraszam, właściwie w odcinkach ponieważ Vol. 1 ma całe 2 epizody na głównej płycie. Do zestawu jest dołączona płyta CD zawierająca jakoby streszczenie odcinków w formie j-dramy. Przyznam się, że rozumiem może co 20 słowo ale to nic. Dołączono jeszcze kilkunasto stronnicową mangę, bardzo fajna a także kolorową książkę z artami z anime. Całość kosztuje jakieś 6,600 yen ale na AmiAmi cena to 5,530 yen. Teraz czekam na Vol. 2 i spodziewam się dostać przesyłkę z Japonii w przyszłym tygodniu, co mnie cieszy pod warunkiem, że Urząd Celny nie zatrzyma mi paczki. Tej nie zatrzymał więc jest realna szansa uniknięcia oclenia. I oby się tak stało bo sierpień zapowiada się kosztownie, nie tylko ze względu na zamówione anime czy mangi czy też figurki ale... muszę trochę przyoszczędzić - wyjazd do Japonii już w październiku a ja znalazłam pajęczynę w skarbonce XD

Nendoroid Hatsune Miku Snow Playtime Edition 2011.

2011-07-27T20:20:00.000+02:00

Dotarła cała i zdrowa. Co prawda zaszło małe niedopatrzenie ze strony Yokatta.jp gdyż mieli ją wysłać razem z Makise. Finał był taki, że wysłali Miku na swój koszt EMS. Dla mnie bomba.

Sam nendo jest uroczy i prawdę mówiąc, to moja pierwsza Miku. Wydaje mi się, że jednak nie ostatnia. Oczywiście, że nie bo przecież już październiku czeka mnie opłacenie figurki od Max Factory.

A tego typa zapomniałam wyciągnąć. Trudno się mówi. Raczej nie wygląda na zadowolonego tą sytuacją.

No to Frugo.

2011-07-24T20:16:00.000+02:00

Po tygodniach poszukiwania na sklepowych półkach. Po przerażającym ślinotoku na jego samą myśl, udało się. Tak, udało się! Proszę Państwa oto produkt, który nawet nie musi być reklamowany aby się sprzedał. Produkt na widok którego na twarzy kupującego pojawia się uśmiech i lekka nostalgia ubiegłej dekady. Przed Państwem Frugo, zielone FRUGO.

Butelka i kapsel jest identyczny jak ten sprzed lat. Myślę, że etykieta się trochę zmieniła. W smaku dobre, nawet bardzo dobre. Ale chyba tamto Frugo smakowało troszkę inaczej. Nie wiem, może kubki smakowe już nie takie same jak kiedyś. Jednak było warto czekać i przyznam się, że trudno mi w to uwierzyć iż mogę się go ponownie napić. Jeszcze gumę Turbo poproszę :)

Makise Kurisu razy 3.

2011-07-22T14:41:00.000+02:00

Wczoraj otrzymałam długo wyczekiwaną przesyłkę z figurką, którą zamówiłam z początkiem lutego tego roku. Właściwie udało się ją pozyskać dzięki sklepowi Yokatta. Co prawda czekałam na dwie ale w wyniku jakiegoś nieporozumienia Snow Miku dojdzie do mnie trochę później - mam tylko nadzieję, że jeszcze w tym miesiącu.

Jest to figurka przedstawiająca Makise w wersji limitowanej (tzw. White Coat ver.) z serii "Steins;Gate", wyprodukowana przez Good Smile Company a zaprezentowana na WonFes w tym roku. W mojej kolekcji mam już 2 inne figurki tej postaci ale ze względu na fajne buźki jakie ma ten Nendo postanowiłam zamówić.

Czyli tak, obecnie mam 3 Makise, 1/8 wydana przez Koto w zeszłym roku (kupiona w Yodobashi Camer w Hakacie za jakieś 5,000 yen) i dwa Nendo wydane przez GSC. Ostatnio na MFC zauważyłam bardzo ciekawie zrobionego GK, który aż prosi się o wydanie PVC.

A stało się to dzisiaj.

2011-07-14T21:27:00.000+02:00

Przyznam się szczerze, takiej sytuacji z Urzędem Celnym jak i Pocztą nigdy nie miałam. Więc napiszę post ku nie tyle co przestrodze ale dla tych, którzy mają częste "stosunki" z obiema tymi instytucjami ale raczej jako poradnik, jak ugryźć problem tego rodzaju. Ale od początku.

Wszystko zaczęło się w zeszłym tygodniu, bodaj w środę. Przychodzi listonosz i ma dla mnie paczkę z UC (w niej oczywiście długo oczekiwana figurka Rin). Przesyłkę odbiera mama. Nadmienię tylko, że w tych dniach lało jak nigdy i niestety część kurierów zamiast dostarczać paczki, wrzucała na beszczela awiza. Wracam do domu, mama w pracy. Cieszę się jak cholera z nowej figurki. I nagle dostrzegam coś nieprawdopodobnego, coś co nie mogło się zdarzyć a jednak - listonosz nie pobrał opłaty celnej a dokumenty dla UC elegancko przymocowane przy paczce. Zbaraniałam z lekka. Mama wraca z pracy i pytam się jej jak to możliwe, że nic nie zapłaciła. Mama na to, że on nic nie chciał i chyba nawet nic nie podpisywała. No to mamy klopsa :)

Jako, że w zeszły piątek dostałam również kolejne dokumenty celne (państwo najwidoczniej Nam ubożeje, bo pobierają już opłaty od kwot od których zazwyczaj odstępują z naliczaniem cła i vatu) i akurat dzisiaj pojechałam na Łączyny złożyć dokumenty na Nyanko, to pomyślałam, że zabiorę z sobą dokumenty od Rin i zapytam się co z tym fantem zrobić. Należy pamiętać, że prawo karno skarbowe nie zwalnia z obowiązku niepłacenia "podatków" nawet w momencie niedopełnienia obowiązków przez urzędników - w najgorszym wypadku, gdybym tego nie zapłaciła to mogą do mnie wystosować pismo i rozpocząć procedurę w celu ściągnięcia należności. No tego nikomu nie życzę a już na 100 % nie sobie.

Podchodzę do okienka, przedstawiam obraz sytuacji.

- Ale jak to nie pobrał? - Lekkie niedowierzanie na twarzy funkcjonariuszki UC.

- No nie pobrał. Wie Pani, bo ja bym nie chciała żeby ten Pan miał jakieś nieprzyjemności z tego tytułu. A z drugiej strony nie chciałabym aby mnie ścigali, że nie zapłaciłam.

- Zmartwię Panią, i tak będzie miał nieprzyjemnośći.

- Bo widzi Pani, na tym druku jest napisane, że "pobraną należność wraz z drukami należy odesłać na Urząd Celny na Łączyny" a jako, że dzisiaj składam inne dokumenty to pomyślałam, że może będę mogła to tutaj uregulować albo uzyskać jakąś informację - moja oczka jak u kotka ze Shreka, krzyczą "help me".

Sumarycznie Pani nie wiedziała co zrobić, więc poprosiła bym chwilę poczekała. Dzwoni, dzwoni, dzwoni. Nie wiadomo skąd pojawia się z 5 osób i debatują. W między czasie złożyłam dokumenty na Nyanko, w okienku pocztowym nadałam listy, napiłam się kawy z automatu i poszłam na fajka. Z 30 minut, tak na oko. Wychodzi jedna z Pań i mówi, że sytuacja kuriozalna ale oni nie mogą bezpośrednio pobrać ode mnie należności i że muszę jechać do swojego Urzędu Pocztowego. Zdębiałam. Zaczęła mi tłumaczyć jaka jest procedura ale mój mózg nie chciał jakoś jej zapamiętać - sumarycznie chodzi o to, że UC ściąga z konta Urzędu Pocztowego należności albo wysyła monity jak nie ma tej konkretnej? Nie wiem, ten fragment przemilczę. Za dużo tego było.

No to jadę. Dodam wkurzona, że muszę "zapierdzielać" z jednego krańca Warszawy na drugi. Wchodzę na Pocztę, jest kilka osób ale myślę sobie, że nie będę czekać jak ten "jelonek", bo w między czasie zadzwonił kurier, że ma kolejną przesyłkę - wyjaśniam, u mnie to norma :)

Podchodzę do okienka:

- Najmocniej przepraszam, czy mogłabym poprosić kierownika Urzędu bądź kierownika zmiany?

- Ale w jakiej sprawie? - pytanie się Pani z okienka.

- W skrócie: dostałam paczkę z Urzędu Celnego i naliczoną należnością, której nie pobrał listonosz.

- O masz ci los! Niech Pani chwilkę poczeka, ja tutaj już otworzę boczne drzwi, momencik.

Jako rzekła tak się stało. Wchodzę, po podłodze walają się paczki i na wprost biurko Pani kierownik. Wymiana grzeczności. Awarot mówię o chodzi. Pani kierownik, że ona ma mój numer telefonu i kilku innych osób, którym były dostarczane paczki z UC ale nie wiedziała, od kogo należność nie została pobrana bo nie ma protokołów i czy nie wiem przypadkiem, który to listonosz. No to ja że nie wiem, bo nie ja odbierałam, że byłam na Łączyny dzisiaj w tej sprawie, etc. No to ona, że bardzo dziękuje, że się pofatygowałam (pamiętajcie o ściąganiu należności w trybie karno-skarbowym), że przeprasza, i już bez kolejki przy okienku mogę zapłacić. Kolejna wymiana grzeczności. Adios amigaos.

A morał z tej bajki jest taki - jestem zmęczona ;)

Ktoś mógłby powiedzieć, że skoro mama nic nie podpisywała, a listonosz nie pobrał - to jego ból i strata a za swoje błędy trzeba płacić. I w sumie jest w tym trochę racji. Ale z drugiej strony, jakby jakimś cudem nie doszli od kogo nie pobrali kasy, to taki listonosz/przewoźnik musiałby zapłacić z własnej kieszeni a oni raczej ani łatwej pracy nie maja ani dużo nie zarabiają. Poza tym czułabym się z tym źle. Nie żebym czuła się dobrze, jak UC mi nalicza cło i VAT ale sami rozumiecie - no tak jakoś dziwnie. Ahhh ta moja moralność :)

"Junjou Mistake" manga Limited Edition - Nakamura Shungiku.

2011-07-02T15:23:00.000+02:00

W moje ręce trafiła kolejna manga autorstwa mangaki Nakamury Shungiku pt. "Junjou Mistake". Można powiedzieć, że to taka kolejna historia łącząca Junjou Romantica oraz Sekaiichi Hatsukoi. Historia dotyczy związku Asahiny i Isaki (tak, tego typa który psuje krem Usagiemu i rządzi w wydawnictwie w którym pracuje Ritsu). Dla niewtajemniczonych - tak, to jest yaoi (następnym razem zamówię jakiegoś hentai bo robię się monotematyczna, co nie oznacza, że yaoi nie są fajne). Poszczególne rozdziały były publikowane od 2008 roku ale dopiero teraz wydawnictwo Kadokawa zdecydowało się na wydanie całości w jednym tomie. Ale dlaczego musieli od razu wydać tą pozycję w opcji tylko z CD? I tym samym, gdy normalnie manga kosztowałaby z jakieś 600 no może 700 yenów to cena wzrasta do 1200. W każdym bądź razie długo się nie zastanawiałam nad zakupem. Wariactwo!

I jeszcze super istotna wiadomość odnośnie 6 już tomu Sekaiichi Hatsukoi. Otóż zamówienia są przyjmowane od czerwca tego roku. Natomiast sama pozycja ukaże się na rynku we wrześniu. Cały problem polega na tym, że podobnie jak w przypadku tomu 5, tom 6 będzie wydany w dwóch wersjach. Pierwsza - zupełnie "goła" manga i jej wersja limitowana. Jeśli ktoś zapyta to już zamówiłam... No nie mogłam się powstrzymać, gdyż do limitowanej edycji zostanie dołączony kolejny odcinek anime Sekaiichi o numerze 12,5. Krążą co prawda spekulacje, czy anime to będzie miało drugą serię ale informacje są tak niejednoznaczne, że cały czas kwestia ta pozostaje w sferze gdybania. Niech ich...

Bishojo Figure Hakusho yearbook 2011.

2011-06-29T15:43:00.000+02:00

Mój plan aby pojechać na Urząd Celny nie doszedł do skutku. Rano wychodzę z domu i w skrzynce pocztowej znajduję awizo. Ale nie jakieś tam awizo, tylko powtórne sprzed 3 dni. Lekka konsternacja mnie ogarnęła. Zdarza się pomyślała ale nie z taką częstotliwością, bo to chyba była już 7 taka sytuacja. Więc jadę sobie na pocztałkę, stoję w kolejce z 2 godziny więc nawet nie miałam siły zrobić afery :)

Tym razem katalog z figurkami, które ukazały się na rynku na przełomie 2010 i 2011 roku. Nówka sztuka wydana przez Ascii Media Works. Niestety nie wiedzieć czemu Kotobukiya już nie wydaje Bishojo yearbook'ów, które moim zdaniem były idealne. Co prawda kosztowały swoje ale płaciło się za bardzo dobrze wydają pozycję. Niestety Hakusho jest gorsze pod tym względem - gorszy papier, mniej opisów, no i oczywiście objętość (144 strony). Mimo wszystko uważam, że warto mieć u siebie, w podręcznej biblioteczce tą pozycję.

Tytuł: Bishojo Figure Hakusho 2011
Wydawca: Ascii Media Works
Data wydania: 14.05.2011
ISBN: 9784048704670

Cena: 2600 yen + VAT

Gdy podliczyłam sobie, ile figurek mam z tego katalogu, wyszło mi 15 sztuk. Ich cena rynkowa to około 100 000 yen. Buddo miej mnie w swojej opiece :)

Kilka nowych / starych figurek. Part 2.

2011-06-26T17:34:00.000+02:00

Sesja w toku. Nadal. Teoretycznie egzaminy się już zakończyły ale z kilku przedmiotów ciągle nie mam ocen i właśnie dlatego jeszcze nie mogę jej zakończyć. No bo jak zacznę świętować a okaże się (tfu tfu), że niestety jakiś egzamin "nie poszedł" to czeka mnie drugi termin we wrześniu. Wiadomo, chciałbym tego uniknąć ale życie uczy, że UW czasami potrafi dobić.

Korzystając ze sposobności zrobiłam dzisiaj kilka zdjęć swoich ostatnich zdobyczy. Chociaż słowo "ostatnich" nie jest precyzyjne. Co prawda Asuka i Dizzy w kolekcji mam już kilka miesięcy to jakoś nie mogłam się zebrać w sobie - jak zwykle. Co do Amandy... tego nawet nie będę komentować :) Taiga pojawiła się całkiem niedawno a że jest urocza to dorzucam ją jako nowinkę.

Jutro niestety będę musiała podjechać na Urząd Celny gdyż Rin została "złapana" i przyjdzie mi zapewne zapłacić cło i VAT. Obstawiam 80 zł. Gorzej wygląda sprawa z pewnym pluszakiem, który właśnie kieruje się w stronę kraju z Japonii - no tu mi dowalą!

Więcej zdjęć na moim profilu na flickr - nie wrzucam tutaj wszystkich bo to mija się celem.

Czas obecny.

2011-06-01T22:59:00.000+02:00

Oficjalnie od dwóch tygodni świat (z wyjątkiem Torunia) mnie nie widział. Ale spokojnie, jeszcze żyję. Praca, przygotowania do sesji, załatwianie wyjazdu do Japan, etc. Ale największy ból jak dla mnie to oczywiście sesja. Całe szczęście, w tej tylko 9 egzaminów z czego 2 mi odpadają - praca pisemna (dawno złożona, więc nawet zapomniałam a o ocenie z seminarium to nawet nie myślę... do czasu). Zostaje 7. 3 albo 4 w ten weekend a reszta jakoś porozkładana w czerwcu. Prawdę mówiąc mózg mi zaczyna fiksować i z trudem powstrzymuję się żeby nie rzucić książek i nie włączyć Guild Warsy albo skoczyć na rower. Wytrwam jednak, wiem że muszę. Dla mojego "świętego" spokoju i bezstresowego myślenia o wyjeździe do Japonii.

I jeszcze ta temperatura. Źle to znoszę. Choć teraz nad Warszawą jest jakaś ulewa. Chłód...

Gackt-san w Polsce!

2011-05-23T23:12:00.000+02:00

Nie może być! A jednak... Gackt będzie miał koncert w warszawskim klubie Stodoła. Dokładnie 6 sierpnia o godzinie 19. Być albo nie być - muszę tam być!!!

Znalezione na demotach - part 1.

2011-05-18T22:58:00.000+02:00

Tak mnie coś naszło. Mam od kilku dni iście złośliwy stosunek do otoczenia albo inaczej - staram się taki mieć... albo jeszcze inaczej - staram się ale mi nie wychodzi. Beznadziejna sytuacja. No nic, jutro ma być lepiej. Znów jadę do Torunia.

I tak czasem sobie myślę, że nie tylko ja tak mam. Wiele osób wypowiada bądź pisze rzeczy o których myślę. Mam tak samo jak Ty...

Mondeusz kontra rower.

2011-05-17T17:25:00.001+02:00

Tata przychodzi do domu w wyjątkowo dobrym humorze i oznajmia, że cytuję "Pieprznął rowerzystę". Zbaraniałam. Nastała chwila ciszy i z moich ust posypało się kilkanaście pytań na minutę, między innymi o to: jak wygląda Mondeusz, co z rowerzystą, a gdzie, a czy policja była, nic Ci nie jest, etc. Jako, że Mondeo miał już to nieszczęście uczestniczyć w stłuczce (pamiętna czerwona, stara Almera) to słowa typu stłuczka, wypadek, potrącenie wywołują u mnie (prawie) kontrolowaną wściekłość. Zdarzyło się to na na przejściu dla pieszych, rowerzysta wyjechał z dużą prędkością na pasy zza skweru (uprzednio nie potrącając jakiegoś starszego Pana), tata zauważył go za późno ale na szczęście zdążył na tyle wyhamować, że rower został przestawiony a facet z niego spadł. No więc tata, wysiada i pyta się gościa co z nim a ten, jak nie puścił wiąchy... Pecha dla niego, że radiowóz Policji właśnie tamtędy przejeżdżał. Rowerzysta z ślinotokiem niecenzuralnych słów a to na policję a to na tatę i na tego starszego Pana, bo powiedział Policji, że prawie typ go nie potrącił. Na początku policjant chciał dać rowerzyście 100 zł mandatu... skończyło się na 500 zł i kolegium za pyskowanie.

Także drodzy rowerzyści, przejście dla pieszych to przejście dla pieszych - jak nie ma ścieżki rowerowej to łaskawie zsiadajcie ze swoich maszyn i nie stważajcie niebezpieczeństwa dla siebie i innych. Piszę to z pełną odpowiedzialnością gdyż sama poruszam się rowerem i widzę co się dzieje. Tak samo jak wkurza mnie, że na ścieżkach rowerowych (a przydałoby się ich znacznie więcej) paradują sobie wózkarki albo inne stworzenia ludzio - podobne, którym ni jak wytłumaczyć o co mam do nich pretensje.

Życząc rozsądku, wracam do pałaszowania Gorącego Kubka Knorr :)

II Warszawskie Targi Książki w PKiN.

2011-05-15T22:35:00.000+02:00

Mam słabość do książek chyba jak wszyscy których znam. Czytane w autobusie, tuż przed snem czy w słoneczny dzień na kocyku. Dlatego też staram się co roku odwiedzać targi książki, nie tylko ze względu na rabaty na nich oferowane ale dlatego, że je lubię. Co prawda Międzynarodowych Targów nie ma już od 2 lat za sprawą właśnie tych warszawskich ale na niektóre rzeczy i sprawy nie ma się wpływu.

Sumarycznie jednak jestem trochę zawiedziona, spodziewałam się większego asortymentu i większej grupy wystawców. Ale jak się nie ma co się lubi to się lubi co się ma. Zakupy zrobione, Wiśniewski już przeczytany i nie pozostaje nic innego jak czekać na kolejne imprezy książkowe. Sumarycznie, dobrze że z P. pojechaliśmy tam wcześniej. Uniknęło się deptania po piętach "ludziów", klimatyzacja w Patyku ciągle słaba więc szybko się robi gorąco. Potem już tylko na chwilę skoczyło się na kawę i ciacho a potem huśtawka plus zimne pifffko :)

Final Fantasy Re: [riplai] 2008.08.02 [DKE3713] - 10.12 [TGS2008]

2011-05-11T11:53:00.006+02:00

W Warszawie jest sporo fajnych miejsc powiązanych z Japonią. Prawdę mówiąc do moich ulubionych należy Ośrodek Informacji i Kultury Ambasady Japonii. Jakoś chyba nie wszyscy o nim wiedzą, gdzie się mieści, co można w nim znaleźć gdyż nie jest jakoś super oblegany. Ale zbiory ma wspaniałe, szczególnie książki!

Udało mi się zdobyć coś z Final Fantasy a dokładnie katalog, bo chyba artbookiem tego nazwać nie można. Pozycja głównie skupia się przy XIII części gry ale można w niej również znaleźć informacje o Versus i Agito. Ahh Versus, ahh Noctis! I wanna play. Jest jeszcze obszerny dział poświęcony Kingdom Hearts - przyznam się, że do tej pory w to nie grałam, jakoś nie było sposobności. Na koniec katalog raczy Nas wiadomościami o SIGMA Harmonics i The 3rd Birthday. Jest sporo zdjęć z różnych imprez organizowanych przez SE, różności do kupienia, etc. Jednym słowem fajna pozycja: 114 stron, papier kredowy, zdjęcia fullcolor, format A4, ISBN 978-4-7577-4633-6, cena 2500 yen + Vat, płyta DVD. Na rynku ukazało się to pod koniec 2008 roku.

Z chęcią zatrzymałabym go dla siebie ale niestety - trzeba będzie go oddać, niech inni pooglądają :)

Kuragehime Vol. 1 DVD Limited Edition.

2011-05-09T13:36:00.003+02:00

Zauważyłam, że moje ukierunkowanie kolekcjonerskie ostatnio skupia się wokół filmów anime wydawanych na DVD a szczególnie limitowanych edycji. W sumie w Polsce można już z powodzeniem nabyć anime na tym nośniku ale szczerze mówiąc są one tak "gołe", że się mi to zupełnie nie "opłaca". Dlatego też zarówno za pośrednictwem AmiAmi jak i CdJapan robię małe zakupy. Kiedyś praktycznie ograniczałam się do ściągania bądź oglądania on-line anime. Teraz, no cóż, nie mogę oprzeć się pokusie. Ktoś może nazwać to totalnym wywalaniem pieniędzy w błoto, bo przeważnie oryginalne anime na DVD nie są zaopatrzone w napisy po angielsku. Nie robi mi to różnicy, ba może nawet więcej się nauczę :)

Pod koniec zeszłego roku na MangaFox natrafiłam na pierwszy rozdział mangi pt. "Kuragehime". Potem padłam. W sensie takim, jak można narysować coś tak, tak, tak niedorzecznie fajnego! Manga ta wywołała u mnie paniczny atak śmiechu, no w sumie nie dużo potrzeba aby mnie rozweselić ale to było niczym piorun z nieba. Potem śledziłam na bieżąco pojawiające się nowe rozdziały i "wpadłam". Tytuł jest dla mnie boski, historia, bohaterowie, dialogi, kreska i komentarze autorki Pani Akiko Higashimury. Wpadłam po uszy jeszcze bardziej, gdy okazało się, że manga ukaże się jako anime. Co prawda 11 odcinkowe ale nie ważne. Liczę po cichu na więcej gdyż manga ciągle się ukazuje.

Może teraz coś o samej historii ale nie wszystko napiszę co by narobić "smaka". Wyobraźmy sobie budynek, całkiem spory, utrzymany w tradycyjnym stylu japońskim z małymi modyfikacjami. Nazwijmy go Amamizukan. Ok, jest. Teraz lokatorzy a właściwie (i to jest kluczowe) jego lokatorki, młode, ambitne, z zamiłowaniami, fobiami, zapuszczone otaku girls! Są, no to fantastycznie. Jedna kocha się w podstarzałych facetach, druga ma bzika na punkcie kolejek, trzecia to mistrz kung-fu bez kung-fu ale wymieni wszystkich chińskich generałów, czwarta to hikikomori mangaka yaoi shounen-ai. A nasza główna bohaterka Tsukimi rysuje, maluje, dzierga, szyje swoje ulubione stworzonka ... meduzy. Nadążamy prawda? Pośród tej społeczności obowiązuje kilka zasad:

- faceci nie mają prawa przekroczyć progu budynku (nawet geje, jeden już próbował);

- nie nazywamy lokatorek otaku;

- nie pytamy się czy są dziewicami;

- nie pytamy się dlaczego nie wychodzą z Amamizukan'u;

- nie wolno Nam (drogie Panie) wyglądać ehhh... normalnie, make-up, ciuchy, szpilki, etc., gdyż wtedy nie ma możliwości porozumienia się z dziewczynami, gdyż najnormalniej w świecie zamieniają się w głaz;

- etc.

No to mamy już podstawowy obraz sytuacji. Tsukimi często nocami wędruje do pobliskiego sklepu zoologicznego, gdzie może przyklejona do szyby obserwować swoje ukochane stworzonko Kurarę. Niestety Kurara ma pecha, gdyż jej życiu zagraża niebezpieczeństwo! Nasza bohaterka otaku rusza na ratunek ale za sprawą sprzedawcy robi imponującego fikołka i ląduje (głazem) na chodniku. Wtem pojawia się ona. Śliczna, szczupła, wysoka dziewczyna i sprawa Kurary zostaje rozwiązana. Tsukimi staje się jej właścicielką. Wybawczyni jednak zasypia w pokoju pełnym obrazków meduz w Amamizukanie. Niestety bądź stety wybawczyni nazajutrz okazuje się być facetem ciachem.

Reszty nie zdradzę, napiszę tylko, że kolejne postacie są coraz bardziej porypane np. taki kierowca, który gdyby mógł to by spał ze swoimi ulubionymi samochodami BMW, Premier rządu Japonii który jest jak cawaii panienka i tak też się zachowuje (niczym Morinaga z Honey and Clover), starszy brat Wybawicielki który jest prawiczkiem i ma problemy seksualne albo raczej sex traumę, no i sama Wybawicielka/Wybawiciel co lubi sukienki ale jego orientacja akurat jest ok.

A teraz meritum posta. Zakupiłam sobie pierwszą płytkę z odcinkami Kuragehime. Nie mogłam się powstrzymać. A wszystko przez tą meduzę która jeszcze gada! Love it :)

I hate this feeling.

2011-04-30T11:51:00.000+02:00

Japan - The Strange Country ?

2011-04-27T17:04:00.002+02:00

Film znaleziony na YT. Hmm... na początku lekko śmieszny, potem jest poważniej ale co by nie mówić Japonia to kraj pełen sprzeczności. Gdyby zapytać się japończyka co o tym sądzi, pewnie powiedziałby że to prawda.

Sekaiichi Hatsukoi Vol. 0 DVD Limited edition.

2011-04-25T17:44:00.003+02:00

I love CD Japan! Dzięki temu sklepikowi udało mi się nabyć drogą kupna jakiś czas temu wydanie kolekcjonerskie anime z gatunku yaoi. Jestem typem człowieka, który ogląda naprawdę różne anime. Nie straszne mi są hardkorowe hentai, moe, echi, yaoi, yuri i temu podobne twory. Jak anime jest dobre to czemu mam jego nie obejrzeć.

Autorką Sekaiichi jest Pani Nakamura Shungiku. Być może bardziej kojarzona jest z "kultowym" jak dla mnie tytułem również yaoi - Junjou Romantica, który obejrzałam już ze 4 razy (obie serie) i nadal płaczę ze śmiechu patrząc na biedną twarz Misakiego. Chociaż moją ulubioną parę tworzy Nowaki ;)

Sekaiichi Hatsukoi ma właśnie swoją premierę w Japan. A Vol. 0 stanowi pewnego rodzaju wstęp do 12 odcinkowej serii TV o tym samym tytule. Mimo wszystko mam nadzieję, że podobnie jak przypadku Junjou będą wydane dwie serie - oby, oby. Co prawda anime to, nie ma napisów w języku angielskim ale kogo to obchodzi. Zawsze można wejść na stronę Aarinfantasy i poszukać.

Wydanie kolekcjonerskie nie poraża może ilością dodatków. Na rynku ukazało się w zgrabnym pudełku wraz z 5 tomem mangi o tym samym tytule. Zamówiłam już w AmiAmi kolejne wydania DVD tej serii, łącznie będzie ich 6 i również w limitowanej edycji. Mają się zacząć ukazywać od czerwca tego roku. Co prawda będzie mnie to trochę kosztować ale warto - nie przepuszczę tego. I bardzo się z tego powodu cieszę, gdyż niestety nie udało mi się upolować na sieci limitowanych edycji Junjou a wiem, że dodatki były naprawdę świetne. Wprawdzie widziałam je w jednej księgarni w Osace ale że były to już moje ostatnie dni pobytu w Japan to krucho było z kasą, a ta która pozostała musiała zostać przeznaczona na co innego. A właśnie, chyba 6 maja ukazuje się na rynku 14 tom Junjou - hell yes :)

Happy easter.

2011-04-24T09:07:00.001+02:00

Dla wierzących: Wesołego jajeczka!

Dla nie wierzących: 3 dni wolnego ;)

Nie o to chodzi by złapać królicza ale by...

2011-04-21T01:30:00.003+02:00

Jakiś czas temu P. podrzucił mi niewinnie wyglądającą książeczkę, którą dopiero teraz wnikliwie przejrzałam. "The bumper book of bunny suicides" autora Andy Riley. W sumie sam tytuł daje dużo do myślenia. Rysunki mnie rozwaliły, nie skomplikowane a wymowne, nawet bardzo. Gdyby kogoś zainteresowała bardziej ta pozycja, to numer ISBN 978-0-340-92370-2.

Przepraszam za ilość zdjęć ale miałam naprawdę spory problem z ich ograniczeniem. Rysunki są kapitalne :)

Sponsorem dzisiejszego dnia jest litera "B" jak babcia :)

2011-04-20T23:05:00.004+02:00

Co za dzień! Co za emocje! Zacznijmy od początku... chociaż nie, bo musiałabym cofnąć się w czasie do roku 1985 i pewnego szpitala w Warszawie. Aż mnie zmroziło przez chwilę :)

Ograniczę się więc do dnia wczorajszo-dzisiejszego. Moja babcia, jako kobieta wiekowa ale bardzo światowa lata sobie po globie i zwiedza różne dziwne miejsce. Raz dogaduje się z narodem amerykańskim, innym razem brata się z pod Ścianą Płaczu. Tym razem, miesiąc temu wywiało ją do Kanady. Doszła do wniosku, że Indianie to ciekawa nacja więc czemu nie poprawić stosunków na tej linii. Miesiąc mija, i moja babcia ma wracać wczoraj z Toronto ale LOT - taki polski przewoźnik (taaa bardzo polski), odwołał kurs do Warszawy. Dzięki czemu co prawda zaoszczędziłam jeden dzień ku chwale czystszych okien. Babcia dzwoni wieczorem i informuje, że będzie jutro. Plany co prawda się lekko pokrzyżowały ale to nic.

Więc dzisiaj, rano do pracy, potem na Okęcie po babcię a potem część druga mycia okiem. Ale skupię się na najważniejszym temacie - babcia. Kurs się odbył i doleciała cała i zdrowa, no może lekko zmęczona. Nie pamiętam dokładnie miejscowości z jakiej startowała, w każdym bądź razie jak doleciała do Toronto, to na samolot do Warszawy czekała 5 godzin, a czas podróży do stolicy wyniósł 8 godzin - zmęczenie usprawiedliwione. Czekam sobie na "Przylotach" i co widzę. Wychodzi babcia, w obstawie, z ogromnym bagażem. Myślę sobie - norma. Buzi, buzi, "Jak się czujesz, jak lot, etc.?" Telegraficzny skrót (bo post się robi za długi a dygresja pączkująca w moim wypadku to przekleństwo): bagaż, waga 46 kg, opłata na nadbagaż, grała w kasynie, jadła jelenie, urządziła sobie SPA, rozpijała się ze znajomymi Indianami, Toronto-Warszawa klasa biznes (!), wśród Indian pozyskała grupę fanów (dobrze, że nie fanatyków) i ciągną ją do Kanady w maju. Czysta kwintesencja babci - jest super!

Punk kulminacyjny. Babcia oczywiście przywiozła prezenty... dostałam laptopa i szczęka mi opadła. Co prawda, dostała tzw. OPR, że sobie więcej nie kupiła ale bądź tu człowieku mądrym i wytłumacz to babci. Sumarycznie bardzo podziękowałam, przez kolejne kilka godzin nie mogłam jednak dojść do siebie. Ogólnie nie jestem techniczna w temacie komputerów i nazwa Gateway nic a nic mi nie mówiła. Ale dane techniczne już tak. Sumarycznie Gateway robi dla Acera (moja kochana firma) albo na jego licencji - nie wiem. Laptop jest boski, bardzo fajnie się prezentuje, jest bardzo cichy, front ma granatowy (kobiety zawsze zaczynają wszystko np. samochody, telefony, etc. opisywać od koloru - taka widać natura). Próbowałam znaleźć coś na sieci, jakieś info o tej firmie ale po 6 godzinach mycia okien jestem tak zmęczona, że opis techniczny zaprezentuję za pomocą zdjęć.

Mam co prawda wątpliwość (idącą razem z przerażeniem), czy powinnam przerzucać dane ze starego Acera Aspire 3690 (5 lat będzie miał w tym roku i nadal działa!), wraz z Guild Wars'ami, które na nim chodzą już (albo nie chodzą) "jak chcą". Niby idą święta i będzie trochę czasu ale... SESJA!!!

Dostałam jeszcze kilka prezentów m.in. moje ulubione cygaretki o wdzięcznej nazwie BlackStone - nie ma to tamto, babcia jest jedyna w swoim rodzaju :)

Motoko Kusanagi - Alpha 1999. Kolejna odsłona "ducha".

2011-04-19T21:42:00.004+02:00

W poprzednim poście napomknęłam, że do tej pory nie zrobiłam zdjęcia swojej kolejnej, zacnej, pięknej, "starej", wyjątkowej figurce Pani Major. Zmotywowana prośbą Kris-kun'a z FM a także własnym stanem ducha postanowiłam to zmienić. Nie będę owijać w bawełnę. Mam ją od grudnia zeszłego roku i jakoś nie mogłam się zgadać z aparatem fotograficznym, zawsze oboje byliśmy zajęci... Ktoś to "kupuje"? Wątpię ale to nic :)

Kilka wiadomości technicznych. Figurka jest w skali 1/8, wykonana z polystone (choć dziwne, bo nie jest jakaś specjalnie ciężka), na rynku ukazała się w 1999 roku (nie wiem jakim cudem, dowiedziałam się o niej dopiero z 3-4 lata temu). Wyprodukowana przez firmę Alpha (nie mylić z Alpha Max - ale o tym przy innej okazji). Za projekt odpowiada Kenji Ando (i nie pytajcie mnie dlaczego facet od Kamen Rider'a zrobił ten projekt - nie wiem).

A teraz wiadomości praktyczne. O ile figurka jest genialna jak na swój rok wykonania, ręczną robotę aż widać (forma, malowanie, wygładzanie, etc.) to posiada jeden zasadniczy mankament, który rzutuje na inne.

Po pierwsze sposób łączenia korpusu do całej reszty jest fatalny - żeby to źle nie zabrzmiało. Zupełnie inaczej były "montowane" figurki w latach 80-90 niż to jest obecnie (ten kto pamięta statuły z BOME wie o co chodzi). Więc dla kogoś kto jest przyzwyczajony do egzemplarzy wykonanych obecnie przez, na przykład Altera czy GSC może się zdziwić.

Po drugie. Sposób mocowania niestety odbija się znacząco na wyważeniu figury. O ile ona może spokojnie być postawiona w pozycji pionowej i nic się jej nie stanie, to bardzo dużym zagrożeniem dla jej bezpieczeństwa jest jakikolwiek ruch w jej pobliżu. Dlatego też mój egzemplarz, jest owszem wyjęty z pudełka ale leży. To może się komuś wydać śmieszne ale ten komu spadła kiedyś jakakolwiek figurka czy to z polystone czy PVC i doznała uszczerbku na "zdrowiu" doskonale mnie zrozumie (w moim przypadku był to polystone, jakieś 5 lat temu - Haruhi; Buddo świeć nad jej ...). Nie ma takiej opcji, że Major będzie stała w pionie - nie ma.

Ile mnie kosztowało jej upolowane nie zdradzę, powiem tylko tyle, że bez kogoś ta operacja by się nie udała. Ale ta figurka, podobnie jak Sorayama, ma w sobie to coś, czego czasem ciężko szukać we współczesnych produktach. Można wręcz rzec - że aż czyje się tego "ducha".

Major Kusanagi.

2011-04-04T20:55:00.003+02:00

Gdyby każdego roku pojawiało się tyle figurek jednej z moich ulubionych postaci anime to bym z całą pewnością zbankrutowała. Motoko Kusanagi nazywana Major, oczywiście z kultowego Ghost in the Shell. Słowo kultowy jest tutaj na miejscu, bo ten kto oglądał pierwszą kinówkę w reżyserii Mamoru Oshii wie, że to dzieło szerokiego formatu. Oczywiście sama manga jest autorstwa Shirow Masamune ale przecież to wszyscy wiemy.

Pamiętam jak pierwszy raz obejrzałam GitS'a, wtedy kiepskiej jakości, zgrywany pokątnie na małym telewizorku. Później kolejna wersja już trochę lepsza bo ściągnięta z netu. Teraz dysponuje trzema kopiami i nie wiem czemu, może żeby mieć pewność że zawsze będę mieć działającą wersję. A muzyka - czysta poezja. Najpierw Kenjii Kawai, potem do wersji TV Yoko Kanno.

Za każdym razem gdy oglądam, czy to movie czy TV jestem tak samo zachwycona. No może z wyjątkiem drugiej kinówki GitS'a, podzielam zdanie części fanów, że jest trochę przekombinowana ale, no właśnie "ale" - przecież to GitS! Mam kilka OST-ów, mangi, plakaty, serie TV z USA, Polski (hell yes, były wydawane z gazetką za tak śmieszną cenę, że grzechem byłoby ich wtedy nie nabyć), kilka figurek wśród których największym skarbem jest ta wydana przez Alphę z 1999 roku w wersji polystone Pani Major (właśnie, jeszcze nie zrobiłam jej zdjęć!).

No i właśnie o figurki się tutaj rozchodzi. W tym roku w związku z pojawieniem się wersji 3D trzeciego filmu kinowego Ghost in the Shell S.A.C. Solid State Society, firmy produkujące figurki rzuciły ku uciesze fanów kilka fajnie zapowiadających się perełek. Inna sprawa jest taka, że 3 film miał premierę bodaj w 2006 roku, figurki zaprezentowane do wypuszczenia na ten rok pochodzą z różnych imprez tematycznych z przełomu 3-4 lat wstecz i w związku z powyższym sama postać Pani Major będzie stylistycznie kompatybilna z serią TV. A szkoda z jednej strony, bo fajnie byłoby zobaczyć jakąś figurkę z pierwszej kinówki! To byłoby istne szaleństwo!!!

Na chwilę obecną są trzy zapowiedzi figurek z czego dwie można już zamawiać. Osobiście piszę się na dwie - Alpha Max (statuły Revy, Eris i Muv-Luv wyszły im ciekawie) i Kaitendoh (zupełnie nowa firma jak dla mnie ale ryzyk-fizyk, trzeba ich sprawdzić). Trzecia figurka zostanie wydana nakładem Left Hand (oni specjalizowali się jak do tej pory tylko w GK, więc mam uzasadnione obawy, że data premiery może się trochę opóźnić w tym przypadku, no ale zobaczymy).

1. Alpha Max - premiera sierpień 2011 (będzie we wrześniu znając życie); cena ok. 16,800 yen - na AmiAmi jest za niespełna 14,000 yen.

2. Kaitendoh - premiera lipiec 2011 (jeszcze nie do zamówienia ale już na dniach jak sądzę); cena 8,800 yen.

3. Left Hand - premiera maj 2011 (pre-order otwarty); cena również 8,800 yen.

A teraz pytanie: macie możliwość zakupienia tylko jednej figurki Motoko - którą wybieracie?

Dollfie help!

2011-03-30T20:57:00.003+02:00

Gdy zaczyna się coś zbierać, zazwyczaj nie ma się o tym żadnego bądź bladego pojęcia. Albo inaczej, coś się o tym wie ale nie do końca jednak ma się nadzieję, że za jakiś bliżej nieokreślony czas już człowiek czegoś się nauczy. Kiepski wstęp :)

Mój obecny "problem" nazywa się Dollfie. Tak, tak te duże śliczne lalki made by Japan, China i Korea. Chociaż podobno w Polsce również są "próby" wykonania odlewów - tak słyszałam albo lepiej, przeczytałam zanim moje konto nie zostało zawieszone na polskim forum... nie napisałam 150 postów (trzeba będzie chyba ubiegać się o jego reaktywację - ktoś wie czy można?).

Problem nie polega na wyborze lalki tylko na tym, na czym ma ona sobie siedzieć. Teoretycznie mam już stand (z Angel Studio) - czyli wiecie, taki stojaczek (pisze te nazwy niczym raczkujące dziecko w ciemnościach!). Ale korci mnie aby zakupić jakąś sofkę albo krzesełko. I tak sobie siedzę w czeluściach internetu od 2 dni i przeszukuje strony. Szukam, patrzę, zaglądam coraz bardziej przerażona, oczy mi świecą, kawa się kończy i nic. Bo albo produkty, które mi się podobają są wysprzedane albo za małe albo mi się po prostu nie podobają. Inna sprawa jest taka, że i owszem widziałam jedną pozycję na stronie VOLKS USA ale kosztuje prawie 300USD. Prawie połowa kosztów lalki - znaczy samego "gołego" body.

Jeżeli ktoś z Was przypadkiem, ma jakieś dojścia w tym całym świecie ślicznotek Dollfie i może mi pokazać jakąś stronę, na której znajdę do nich akcesoria a w szczególności sofy albo krzesła dla lalki w skali 1/3 (ok. 58 cm) to będę zobowiązana. Bo już tracę nadzieję... i kawa się kończy :)

A oto pozycje, które przykuły moją uwagę:

- ze strony Dollmore:

- z wcześniej wspomnianej strony VOLKS USA:

Katalog "Piękno wykute w stali".

2011-03-23T16:15:00.004+01:00

Próbuje znaleźć odpowiednie słowo, bo to wiekopomna chwila!

Proszę Państwa z przyjemnością prezentuje świeżutki, pachnący, w pełni kolorowy katalog z krakowskiej wystawy mieczy japońskich, która odbyła się w zeszłym roku w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Mangha. Jak już wspominałam kiedyś, wystawa ta była o tyle ciekawa, że prezentowała zbiory prywatne polskich kolekcjonerów. A teraz owacje! :)

Jeśli jest ktoś z Was zainteresowany jego zakupem to zapraszam na stronę Polskiej Sekcji Miecza Japońskiego. Moim zadaniem warto go mieć, bo katalog jest naprawdę imponujący - bardzo dobre zdjęcia głowni, tsub a także niesamowitych zbroi. Do tego szczegółowe opisy i kilka naprawdę interesujących tekstów zarówno po polsku jak i po angielsku. Z tego co się orientuje, niestety nakład katalogu jest bardzo niski a czy będzie dodruk to raczej trudno powiedzieć ale raczej nie.

Japonia.

2011-03-18T11:55:00.004+01:00

Wiecie prawda? Wszyscy wiemy. Na temat trzęsienia ziemi w Japonii a także o wywołanej nim fali tsunami mówi się bardzo dużo. I prawdę mówiąc, żadne słowa nie wyrażą tego jak można by opisać to co się stało. Słowo "tragedia" to i tak będzie za mało. Z mojego punktu widzenia, każde inne słowo to też za mało. Martwię się o swoich znajomych w Kamakurze i Itabashi. Całe szczęście Eenma i Ania, a także Danny są cali i zdrowi.

Gdyby ktoś miał wątpliwości jak przerażająca jest siła tego żywiołu to może warto zobaczyć te dwa linki:

1. Satellite Photos of Japan, Before and After the Quake and Tsunami

2. Japan, March 11 2011, 2:46 PM

Chociaż sądzę, że słowo "wątpliwości" jest tutaj nie na miejscu.

Jeżeli ktoś z Was dysponuje wolnymi środkami i chciałby pomóc Japonii to jest kilka sposobów - jednym z nich jest link do płatności przez PayPal na rzecz organizacji zajmujących się pomocą międzynarodową i w tym przypadku pomocą dla ofiar trzęsienia ziemi i tsunami w Japonii. Także Czerwony Krzyż zbiera środki ale chyba tylko do końca marca - pewna nie jestem. Poza tym na stronie Ambasady Japonii również znalazła się informacja o zbieranych środkach za jej pośrednictwem.

Pluszak Wooser.

2011-02-22T22:04:00.005+01:00

Wooser-chan is sooo cute :) Chciałoby się powiedzieć patrząc na jego zdjęcia z oficjalnej strony Good Smile Company. No ale czym jest te "stworzonko" o kremowym kolorze z wielkimi uszami i małym ogonkiem? Sama do końca nie jestem pewna ale jest kilka faktów. Jak donosi Mikatan, Wooser żyje w internecie, lubi być przytulany i ciągany za uszka. Trochę to lakoniczne wyjaśnienie. Pewnym jest, że został zaprojektowany przez Usa-san, czyli członka grupy projektantów GSC. Pojawia się gdzieniegdzie towarzysząc serii Black Rock Shooter i poza nią. Pluszak ma 19 cm wysokości (ciekawe, czy uszy da się je trochę powyciągać). Ukazał się na rynku jako exclusive w grudniu 2010 roku. Był więc dostępny w takich serwisach jak amazon.co.jp czy sklep on-line GSC. Kosztował 2500 yen.

Widziałam go już w kilku innych sklepach internetowych i tak się zastanawiam, co by sobie nie zrobić małego, słodkiego prezentu na urodziny.

Ayano Yamane i "jej ciasteczka".

2011-02-19T21:28:00.005+01:00

Jako że już dawno dawno dawno temu były walentynki i nie dostałam ani jednej czekoladki (a czekoladę) baa powiem nawet więcej - byli tacy co się o słodkości dopytywali co bym im zasponsorowała, to zrobiłam sobie mały prezent z okazji 6 lat YouTube. Żart, na walentynki oczywiście chociaż faktycznie YouTube "uruchomił" się 14 lutego 2005 roku. Jakiś czas temu za pomocą Tenso.com sprowadziłam z Japonii ze strony Rakutenu ciasteczka. Ale to nie były zwykłe słodkości tylko ciacha w opakowaniu z artem jednej z moich ulubionych rysowniczek Pani Yamane. Można kupić dwie wersje: Ikebuku Red albo Blue. Nie wiem czy jest jakaś różnica smakowa, bo jeszcze nie skonsumowałam wersji Blue ale myślę, że raczej nie. Do opakowania załączono tzw. clearfile czyli bardzo praktyczną folię do np. dokumentów, z wizerunkiem postaci z opakowania. Nie mogłam się powstrzymać, zamówiłam 4 opakowania, po 2 z każdego rodzaju. Na chwilę obecną wchłonęłam jedno Red, za jakiś czas pewnie otworzę Blue. Ciastka smaczne, wafelkowe do kawy pasowały. Ale mam dylemat natury kolekcjonerskiej - czy otwierać pozostałe dwa? :)

Kilka fotek "na smaka":

Przepraszam za jakoś tych zdjęć ale Nikon D700 obecnie pracuje ku chwale katalogu z mieczykami, który mam nadzieję ukaże się pod koniec marca br.

Statua Sexy Commando (Sorayama) i jej nowa wersja.

2011-02-16T13:51:00.004+01:00

Dość długo szukałam figury a właściwie można ją nazwać statuą bo jest w skali 1/4 Pana Sorayamy. Została ona wydana przez firmę VOLKS w 2000 roku a nazywa się Sexy Commando. Jest w mojej kolekcji już rok i mogę śmiało powiedzieć, że to jedna z tych figur na których widok bije mi mocniej serce. Jest piękna, wspaniała, lekko erotyczna. Jednak nie ma się co dziwić, przecież Pan Sorayama jest grafikiem, który słynie właśnie z aktów o takim zabarwieniu (sama mam jeden artbook z jego pracami - boski!). Może część z Was kojarzy go m.in. z aktu srebrnej robocicy albo (trochę z innej beczki) pieska AIBO o którym pisałam wcześniej na blogu.

No ale w czym rzecz? Otóż mało nie spadłam z krzesła, gdy zobaczyłam zdjęcia z ostatniego WonFes-u Winter i projekt "re-edycji" tej figury wykonany przez MR・BIG i HobbySmithCats. Czasem się zastanawiam, czy młodym twórcom brakuje pomysłów na nowe figury czy to po prostu taka mania odświeżania starych, udanych wydań. Czy mi się podoba? Może i tak, bo w sumie cieszę się gdy pojawiają się takie perełki ale z drugiej strony mam pewien niesmak. Tak samo było gdy firma E2046 zapowiedziała pod koniec zeszłego roku, że również wyda tą wersję figury jako GK.

Zrobiłam jakiś czas temu kilka zdjęć mojej "miłości" i to chyba odpowiedni moment aby ją Wam zaprezentować. Zdjęcie produkcji MR・BIG i HobbySmithCats pochodzi ze strony Neko Magic.

Winter Wonder Festival 2011.

2011-01-14T15:06:00.003+01:00

Pojawia się taki moment w życiu kolekcjonera figurek kiedy ma on ochotę bardzo głośno wyrazić z jednej strony niezadowolenie a z drugiej zachwyt. Czasem nie wiadomo, które emocje są większe. A o co chodzi? Zbliża się wielkimi krokami impreza o nazwie Winter Wonder Festival, której organizatorem jest m.in. firma Good Smile Company. I właśnie dzisiaj zobaczyłam limitowane nowości, które planuje ona wystawić w Japonii. Jestem zła - bo nie mogę tam być (swoją drogą KLM ma promocję na bilety lotnicze w tym kierunku) i zakupić tych "pyszności". Jestem pełna optymizmu - bo może uda mi się je jednak zdobyć w inny sposób. Teoretycznie pozycje te mają być dostępne w ich sklepie online firmy, ale dopiero po WonFesie.

1. Makise Kurisu:

2. Miku Snow:

3. Black Rock Shooter:

Ostatnio mówiłam sobie - "No more nendo!" ale bądź tu wytrwałym.

Zdjęcia pochodzą z oficjalnej strony Good Smile Comapny.

Robosquare Fukuoka.

2010-12-23T20:43:00.004+01:00

Naszło mnie na wspominki, może dlatego że rok się kończy, dzisiaj są urodziny Cesarza a poza tym w Polsce jest zimno i chce mieć wakacje. Tak więc zaczęłam przeglądać zdjęcia i filmy z Japonii (w międzyczasie pakując prezenty). Prezenty?! Co ja bym chciała znaleźć pod choinką? Może AIBO.

Czym jest AIBO. Najprościej można powiedzieć, że to piesek ale jaki wyjątkowy bo to robot. Zaprojektowany został przez Pana Sorayamę a wyprodukowany przez firmę Sony w 1999 roku, choć prace nad nim trwały od 1994 roku. Miałam przyjemność go głaskać w sklepie a tym samym centrum pokazowym, które nazywa się Robosquare w mieście Fukuoka w którym spędziłam kilka niezapomnianych dni. Niestety, nie można go było kupić ale za to było dane mi obejrzeć niesamowity pokaz umiejętności taneczno-wokalnych tego cuda. Nie pogardziłabym takim prezentem, mimo że za bardzo nie przepadam za psami, mojemu sercu bliższe są koty.

Kilka zdjęć oraz film, który nakręciłam.

Jeśli ktoś z Was jest bardziej zainteresowany Robosquare to zapraszam na ich stronę.

Kilka nowych / starych figurek.

2010-12-12T14:48:00.003+01:00

Jak w temacie. Bardzo się ociągam z robieniem zdjęć moim zdobyczom. Na Figure Maniacs Igor ciągle mnie gania co bym zamieszczała szybciej zdjęcia. Ale jakoś tam mam chwilowy spadek formy, i to zarówno fizycznej jak i psychicznej. Może tej ostatniej zdecydowanie bardziej. No ale nie mogę ciągle się wymigiwać, więc tak. Nastał ten dzień - oto one (nie wszystkie ale kilka).

Ciasteczka NGE.

2010-11-28T14:09:00.003+01:00

Kupione w Tokyo a dokładnie w budynku Metropolitanu. Patrząc od strony Keio Plaza Hotel w prawej części. Było tam bardzo dużo przedmiotów z tego anime - jakieś figurki, puzzle, zawieszki, etc. Jednak najbardziej moja uwaga skupiła się na ciachach. Data przydatności do spożycia zbliżała się nieuchronnie, także musiałam odpakować i spróbować. Smaczne - do kawusi idealne. A co ciekawe na każdym ciachu jest wizerunek postaci z NGE albo logo. Do opakowania dorzucono przypinkę. Trafiłam na śliczną buzię Rei. Kosztowały z 500 yen, czyli jakieś 17 zł.

After - czyli po wystawie nihonto w Krakowie.

2010-11-21T23:49:00.002+01:00

Już dawno temu zakończyła się wystawa mieczy japońskich (nihonto) w dawnej stolicy Polski. I tak zbieram się co by o niej coś fajnego napisać, bo pośrednio też w niej uczestniczyłam. Bardzo pośrednio ale zawsze coś. Jest wiele spraw do których można się przyczepić ale trzeba wyraźnie podkreślić, że na skalę Polski była to niewątpliwie największa wystawa z kolekcji prywatnych. No tak, w Naszym kraju są ludzie którzy się tą tematyką zajmują (czyli Stowarzyszenie do którego mam przyjemność należeć). W każdym bądź razie na YT pojawił się 15 minutowy filmik z Prezesem Panem Krzysztofem Polakiem i Panem Wojtkiem czyli z shiro.

A teraz prostując pewną "sprawę" - najmłodszy eksponat, czyli osoraku nie jest z 2002 roku ale z 2003 a to dla tego typu broni obecnie ma znaczenie. No dobrze - chciałam zabłysnąć ^^

Miku w Naszej TV.

2010-11-16T15:53:00.002+01:00

Mam pytanie. Czy ktoś z Was oglądał ostatnimi czasy wieczorne wydanie Wiadomości na TVP2? To obejrzyjcie sobie to na spokojnie. Czekam na komentarze ;)

Zakaz palenia wg. ustawy a Japonia.

2010-11-15T15:11:00.002+01:00

Jasne, zabrońmy wszystkiego...

Najpierw papierosy bo szkodzą wszystkim (palącym i niepalącym), to nic, że palacze kupując paczkę papierosów płacą podatek na Służbę Zdrowia i akcyzę do Skarbu Państwa. Przecież to marne pieniądze, tylko 4% PKB w skali roku.

Potem zabrońmy picia alkoholu bo to przecież: wszyscy co piją się awanturują, stwarzają zagrożenie, etc. A i zabrońmy tego w Naszych domach - tak na wszelki wypadek.

Następnie - zabrońmy seksu przed małżeńskiego bo to nie po chrześcijańsku - a Polska w Konstytucji ma zapisane przecież, że my Polacy to kraj wybrany przez Boga, etc. Przy okazji możemy też "zabić" wszystkich aseksualistów i homoseksualistów.

Więcej ironicznych pomysłów chwilowo nie mam, ale zakładam się że coś bym wymyśliła przy dymku, w gronie znajomych różnej orientacji i przy piwie w ulubionej knajpie.

Zabrońmy wszystkiego- tylko mam jedno pytanie, co w zamian dla osób palących. Skoro chcą Nas (i mnie) karać to niech wyznaczą strefy publiczne dla palących, niech napiszą ustawę która będzie szczegółowa, niech nie podnoszą akcyzy na wyroby tytoniowe co pół roku, niech będzie więcej śmietników, etc.

Coś za coś "drogi" Parlamencie - coś za coś. A nie tylko zabierać, zabierać i ograniczać - to Wam wychodzi najlepiej.

No tak mnie to zdenerwowało, że musiałam coś napisać bo mnie aż skręca. Polska to faktycznie zacofany kraj i to jak! W Japonii również jest zakaz palenia, wszystkie ulice są oznaczone i każdy wie, że nie wolno mu zapalić. Ale jednak coś za coś, bo:

- każda knajpa, restauracja, etc. ma wydzielone miejsca dla osób niepalących. Albo jest to osobne pięto albo osoba sala z pełną wentylacją;

- przy każdym przystanku i przy każdym metrze jest zamieszczona dokładna mapa, gdzie się teraz znajdujemy i pokazane są miejsca dla osób palących,

- w Shinkansenach można palić w osobnych wagonach, ba w każdym pociągu oprócz metra;

- w każdym sklepie można kupić "przenośne popielniczki", że jak człowiek nie ma gdzie zapalić to wyciąga (ja to tak nazywam) peciuszkę i jara, popiół do niej i nikt nie śmieci;

- i w życiu nie widziałam w Japonii aby kogokolwiek karali za palenie na ulicy.

Magic mouse.

2010-11-05T13:43:00.003+01:00

W życiu mam kilka słabości takich jak: kawa, papierosy, figurki, koty, książki i gadżety. No w sumie jest ich znacznie więcej ale te kategorie pojawiają się najczęściej. Ale ten post będzie dotyczył konkretnie jednego gadżetu a mianowicie nowej myszy do komputera. No ale co ma gadżet a mysz wspólnego. Nie wiem, to znaczy hmm jak pojawia się coś fajnego, co mi się bardzo spodoba i choćby to "coś" było drogie to i tak to kupię. Racjonalną to mnie raczej nie można nazwać :)

W każdym bądź razie ostatnia mysz do Mac'a nie spisywała się zbyt dobrze. Ciągle musiałam czyścić suwak a to było strasznie uciążliwe. Jednak podczas pobytu w mieście Hakata wpadłam do sklepu Big Camera o którym wspominałam już wcześniej i zakupiłam sobie nowiutką myszkę Magic Mouse od Apple. Powiem tylko tyle - jest wspaniała, genialna i była tania co przemawiało za jej zakupem. Dokładnie kosztowała tylko 6,800 yen czyli jakieś 230 zł. Opłacało się ;)

Otacool 3.

2010-11-02T16:56:00.006+01:00

Bardzo dawno temu zamieściłam post o trzeciej odsłonie Otacool, której tematem przewodnim tym razem było miejsce pracy tzw. otaku. Od tamtego czasu kilka rzeczy uległo znaczącej zmianie. Wiem jak to brzmi ale co innego mogę napisać, że ... dzięki współpracy z figurkowem i zamieszczeniu informacji o tym "wydarzeniu" aż 5 osób z Polski (tak, tak - naszego kraju) znalazło się na łamach tego wydania. Czy jest to sukces? Jasne, że tak! Nie dość, że katalog jest wydawany w języku japońskim (wydawcą jest Kotobukiya we współpracy z Danny Choo) to jeszcze ma wersję anglojęzyczną. Jeżeli ktoś przypadkiem natrafi na niego to zapraszam do zajrzenia na następujące strony Otacool 3:

- str. 78-79 należy do mnie ^^,

- str. 122 to odpowiednio Beata B, Maciej K., Marcin,

- str. 123 to Przemek L.

Wszystkim gratuluję! I tym sposobem pokazaliśmy, że Polska też widnieje na mapie otaku i mamy się czym pochwalić ;)

Co do mojej osoby, wspomnę tylko tyle, że zostałam wybrana przez Wydawcę i nagrodzona. W każdym bądź razie Kotobukiya przysłała mi 3 egzemplarze już wydanych katalogów Otacool od 1 do 3 włącznie. Pech niestety chciał, że akurat szykowałam się już do wyjazdu do Japonii, także bardzo przepraszam, że tak późno zamieszczam zdjęcia.

Po Japonii.

2010-10-28T14:33:00.003+02:00

Ja wiem... Dawno już wróciłam z kraju kwitnącej wiśni, chociaż teraz to raczej kraj czerwonych klonów ale jakoś nie mogę zebrać się w sobie aby dokończyć sprawozdanie z wyjazdu. I wcale nie chodzi o to, że mi się nie chce ale (jak zwykle) brakuje mi czasu. Jednak postanowienie zrobiłam, także nie ma przebacz. Sądzę, że w przeciągu kilku dni bądź maksymalnie tygodnia (no dobrze, dwóch tygodni) nadrobię tą zaległość - rażącą dodam przez grzeczność.

Obecnie mój czas poświęcam kilku projektom, do tego dochodzi jeszcze Uniwersytet a właściwie zajęcia na nim, kilka spraw osobistych i masę zaległości w tym telefonicznych (pozdrowienia dla Kuby :) ).

W ostatnim tygodniu trzeba było pomóc tacie z mieczami nihonto, bo wystawa w Krakowie dobiegła końca a z tego co wiem szykuje się następna. Doszły do tego jeszcze urodziny Magdy, mojej przyjaciółki no i spotkanie z podstawówki, zakupy z Martą i ustawianie spotkania związanego z Halloween z Charlie. Także było trochę tego. Jednak długa droga mnie jeszcze czeka, bo temat figurkowym praktycznie zostawiłam. Nie, spokojnie, nie o to chodzi, że przestałam się nimi interesować ale jakoś nawet nie mam czasu co by powrzucać zdjęcia nowych zdobyczy, w sumie tych starszych również a za chwilę dojdą jeszcze nowe, gdyż AmiAmi z całą pewnością w tym tygodniu wyśle wezwania do zapłaty.

Na całe szczęście bynajmniej w pracy jestem ze wszystkim na bieżąco a to już dużo ;)

Japonia 2010 - przerywnik figurkowy cz. 1

2010-10-08T12:08:00.003+02:00

Sklep -Yodobashi Camera Hakata.

Japonia 2010 - dzień 15, 16 i 17

2010-10-07T15:59:00.007+02:00

Kolejny dzień i kolejne wyzwanie. Czyli ciąg dalszy przygód w mieście o dwóch nazwach Hakata/Fukuoka. Po śniadanku i kilku papieroskach nie było sprecyzowanego planu co dalej. Może inaczej. W tym mieście jest za dużo rzeczy do zwiedzania, że aż trudno się zdecydować co wybrać, biorąc pod uwagę stan nóg. W sumie można było dokończyć plan z poprzedniego dnia, czyli pojechać do Mariony albo ewentualnie przeżucić się promem na drugą stronę wyspy do całkiem przyjemnie wyglądającego na folderach reklamowych akwarium. Jednak nogi odmówiły. Stanęło na tym, że skoro jesteśmy przy stacji JR (tak, hotel jest oddalony od niej o jakieś 50m, znaczy od wejścia) to może coś bliżej dało by się zwiedzić. Hakata ma 3 linie metra, także nie ma problemu z dojechaniem do jej poszczególnych dzielnic. Więc jeden przystanek metrem i jesteśmy w Gion. Konsternacja, bo w Kyoro też jest Gion - widać, to dość popularna nazwa. Dosłownie 50m od wyjścia A1 ze stacji Gion znajduje się jednak z najstarszych świątyń shinto, na której terenie podobno pochowani się władcy regionu za czasów panowania rodu Tokugawa. Niestety część świątyni jest obecnie odnawiana a dokładnie pagoda - z tego co pamiętam mają ją oddać za 2 lata. Niespełna kilometr dalej udało się dojść mimo żaru z nieba do kompleksu świątynno-"mieszkalnego". Problem polega na tym, że przeszłam przejście o jakieś 200m i za przeproszeniem, owszem weszłam na jej teren ale od "dupy strony" :D No cóż, nobodys perfect. Faktycznie kompleks jest bardzo duży i aż pachnie starością, na tyle mocno, że jego znaczna część również jest odnawiana - niech mnie ktoś zastrzeli. Ale za to można, na środku niewielkiego jeziorka napić się w tradycyjny sposób zielonej herbatki. Poprawka, prawie w tradycyjny sposób, to ceremonia jest znacznie skrócona. Słonko dopiekało coraz bardziej a że nie miałam dokładnej mapy Hakaty, to trochę się pobłądziło zanim jakimś cudem i przy pomocy tłumu ludzi udało się dotrzeć do jednego z ciekawszych targów pod dachami. Nie wiem dokładnie ile w metrach ma on długości, ale sądząc po bólu mięśni, minimum 700m spokojnie. Co tam można znaleźć hmm jedzenie, papierosy, sklepy 100 yen, papier washi, ciuchy, etc. Wszystko co potrzeba. Na zegarku zrobiła się godzina 14 a słońce nie odpuszcza. W pobliżu targu znajduje się Canal City Hakata czyli ogromniasty dom towarowy, ze wszystkimi możliwymi dobrami. Jak jest duży? Widział ktoś Złote Tarasy? No to pomnoży to przez 3, to wtedy pojawi się obraz Canal City. Samo pobieżne przejście, tempem spacerowym przyśpieszonym zajęło mi ok 1,5 godziny. A że chciałam się jeszcze wrócić do firmowego sklepu NorthFace'a to jeszcze więcej - tam, zakupy zrobiłam. Po tych emocjach, spacerem w stronę hotelu, czas na poszukiwanie jedzonka na obiado-kolację, załatwianie biletów na jutrzejszy dzień i wstępne pakowanie i kolejna paczka do kraju. Wieczorem znowu do sklepu Yodobashi Camera w celu zakupu figurki i pobawienia się ekranem dotykowym w knajpie szybkiego sushi. Przednia zabawa, mogliby coś takiego u nas zrobić.

Next day - Kumamoto

Welcome to Kumamoto. Tak brzmiał napis na stacji JR tego miasta. Całe szczęście, że hotel był blisko niej, to mimo puszczenia wczorajszego dnia paczki z Hakaty plecak jakoś nie wskazywał różnicy wagi na minus. Podróż z Hakaty do Kumamoto to niespełna godzinka - także luzik. Hotel przyjemny, nawet posiadający własną wypożyczalnię rowerów. Niestety check-in dopiero o 15. Długo się nie zastanawiając szybko w długą przypuścić atak na miasto. Pierwszy i obowiązkowy punkt programu to oczywiście zamek. Niestety konstrukcja ta nie miała szczęścia jeśli można tak powiedzieć, ponieważ wielokrotnie cała albo jakaś jej części były niszczone. Obecne rekonstrukcja już betonowa pochodzi z 1968 roku - chyba. Ale mury obronne lub warowne jak kto woli, są niesamowite. Czegoś takiego jeszcze nie widziałam. Moje płuca wołały o pomoc, gdy wdrapywałam się w kierunku głównej wieży - boskie, to koniecznie trzeba zobaczyć. Jak wspominałam, zamek jest już betonowy w środku ale swoim obecnym kształtem odzwierciedla w 99,9% ten sprzed wieków. Tym bardziej, że za każdym razem kiedy zmieniał się Pan albo ród na nim, ciągle coś się zmieniało w jego budowie. Obok main tower znajduje się całkiem przyjemnie wyglądające i zagospodarowanie muzeum ze zbiorami z okresu świetności zamku. Samo zwiedzenie góry zajmuje spokojnie dwie godziny. Jako, że w Kumamoto niestety tylko jeden dzień, to trzeba był się streszczać z czasem, co by jak najwięcej zobaczyć. Obok zamku jest Kumamoto Craft Center, czyli coś na wzór Naszego regionalnego domu kultury z tym jednak, że o niebo fajniejsze. Apropos nieba - żar jak nie powiem co. Z centrum spacerkiem przedostać się na jedną z największych w tej okolicy ulic handlowych. W internecie, na stronie miasta podali, że ma ona tylko 1,5 km. Faktycznie szło się długo. Fajna sprawa, że na głównych elewacjach zainstalowano zraszacze z parą wodną dla ochłody. Ta ulica od stacji JR, na którą musiałam się z powrotem dostać, jest oddalona o dość znaczny kawałek drogi ale dzięki tramwajom podróż zajęła z jakieś 10 minut. Bileciki na jutro załatwione, Mos Burger i Mister Donut też (no przecież, jeść coś muszę) i abarot do hotelu. Pokoik przyjemny, klima działa, łazienka ciasna ale "własna", można spokojnie zapalić :)

Next day in the morning śniadanko w hotelu. Pakowanie dobytku z wczorajszych szaleństw zakupowych, check-out i na stację JR. No to jedziemy do Beppu - czyli jednego z ulubionych miejsc mojej mamy. Beppu to niewielkie miasto znajdujące się w prefekturze Oita. Pogoda jakby się popsuła, nawet zaczęło kropić. Podróż z Kumamoto do Beppu to jakieś 3-4 godziny pociągiem JR. Byłam już w Beppu i pewnie wracam do niego w pewnym sentymentem, bo jest po prostu fajne. Bagaż plus ból w nogach i perspektywa 4 minutowego spaceru (tak napisali na stronie) do hotelu wydawały się nieosiągalne - ale polak potrafi. Wieczorkiem spacerek po ulicach Beppu, główny deptak i ogólnie leniuchowanie - trzeba naładować akumulatory na następny dzień.

See ya!

O nie... w automacie hotelowym nie ma piwa Asahi, jest tylko Kirin i Sapporo - a niech ich! Dobra, biorę Kirina =.="

Japonia 2010 - dzień 13, 14

2010-10-01T10:19:00.004+02:00

Mam jakieś szczęście do pogody. Cały czas uciekam przed deszczem, tylko jakiś ogonek mnie chwyta ale i tak nie na długo. Kolejny dzień w Shin-Yamaguchi był wyjątkowo ciepły. Ale samo miasto jest tylko przesiadką, ponieważ miejscem docelowym jest Hagi. Czym jest Hagi? Wielką (no może nie aż tak wielką) miejscowością słynącą przede wszystkim z bardzo drogiej ceramiki. Jak bardzo drogiej, ktoś może zapytać. Opiszę to tak - gdyby zliczyć wszystkie moje lalki, zsumować ich wartość to może starczyło by na jeden wazonik :) Sumarycznie, udało się znaleźć (to bardzo dobre słowo, bo gdyby nie mój wcześniejszy research to nic by z tego nie wyszło) aż 3 fabryki, wytwórnie ceramiku RAKU z Hagi. Druga połowa mojej wycieczki, która ma na tym punkcie fioła zrobiła zakupy - także wszyscy byli szczęśliwi. No prawie - mnie coś złapało i cały czas zwijałam się z bólu. Po wnikliwym przejściu miasta, szybka przesiadka w pusty autobus (poważnie, był pusty) z Higashi-Hagi do oddalonych o jakiś 30 km jaskiń - największych w Japonii (podobno). Tam bardzo szybki sprint przez mokre, niesamowite skalaktyty, bo oczywiście Pani z informacji turystycznej wprowadziła w błąd. Zamiast mieć czas na spokojne przejście jaskiń czyli jakieś 3 godziny i wieczorny powrót do hotelu, okazało się, że wedle moich wyliczeń czas przewidziany na zwiedzanie wynosi 1,5 godziny... Długo się nie zastanawiając, mknę w wywieszonym językiem jak głupia (już poinformowana blondyneczka, rozpychając przerażonych japończyków) co by zdążyć na autobus powrotny do Shin-Yamaguchi :) Zdjęcia zrobione, nic nie kupiłam ale na autobus zdążyłam. Wieczorem już spokojnie na stację JR, załatwić bilety do Hakaty.

Obecnie Hakata wygląda jak jeden wielki plac budowy. Dworzec w przebudowie, jak go skończą pewnie będzie większy niż w Tokyo, i z 2 razy taki jak w Kyoto. Co chwila z telewizora ktoś krzyczy o wielkim otwarciu czegoś tam a to dom towarowy, hotel, stadion, etc. Jak przyjechałam zrobiłam mały rekonesans wokół hotelu, od taki wieczorny spacerek na 2 godzinki ale wszystkie mnie bolało więc do hotelu przespać się trochę. Potem już tylko coś na ruszt i znowu spać.

Następny dzień i znowu ponad 30 stopni w cieniu. Plan jest taki: znaleźć ruiny zamku Fukuoka, "wdrapać" się na Fukuoka Tower i przedostać się do Mariony. Niestety, ten żar z nieba ograniczył moją mobilność i udało się zrealizować tylko dwa pierwsze punkty z planu. Ruiny zamku są niesamowite, ogromne i aż szkoda, że miasto nic nie robi aby przywrócić blask tej budowli. Chociaż z drugiej strony, może to i lepiej, bo jak pomyślę co zrobili z zamkiem w Osace to mnie trafia. Blisko ruin jest bardzo popularne miejsce do biegania i szeroko rozumianego odpoczynku, czyli park Ohori. Spacerem w nim zaliczona, tak samo jak kawa w Starbucks który się tam znajduje. Tą samą linia metra przedostałam się w pobliże wierzy. W internecie napisali, że od stacji to jest jakieś 20 minut... sprawdziłam, zajęło to dobre 35 minut plus ciepełko. Wieża z zewnątrz robi bardzo pozytywne wrażenie, niestety jest konstrukcja jest pusta w środku, czyli poza kilkoma sklepami na dole, i punktem widokowym na szczycie nic tam nie ma. No może z wyjątkiem Pani przewodniczki, która wkurzającą angielszczyno-japońszczyzną informuje, że na górze nie ma łazienek... Poczułam się jak małpka w zoo :D Po opuszczeniu tego przybytku, szybko w cień do budynku obok, gdzie mieści się prywatna telewizja i przede wszystkim sklep z robotami. Słyszeliście kiedyś o mechanicznym, robocie psie AIBO? Nie :) Hmm... mam z nim film ale wrzucę go na YouTube jak wrócę. Po tych atrakcjach jeszcze ceremonialne zmacanie wody i powrót do hotelu. Przerwa na papierosa a btw., ceny fajek w Japonii podrożały. Wieczorem szybko do Yodobashi Camera, która na nieszczęście mojego portfela zlokalizowana jest za blisko hotelu, ostatnie piętro i pierwsze w życiu elektroniczne zamawianie sushi. Zamówienie dostałam :)

See ya!

Japonia 2010 - dzień 10, 11 i 12

2010-09-28T13:54:00.002+02:00

Przez kilka dni nic nie pisałam, wiem ale niestety - ludzki organizm ma swoją wytrzymałość. Norma mojego dawno została przekroczona :)

Ale wracając do sprawozdań z pobytu w Japan. Kolejny dzień w Kyoto poświęciłam na targ staroci. Dowiedziałam się o nim całkiem przypadkowo a że trwał tylko jeden dzień, to nie było przebacz. W informacji powiedziano, iż będzie tam około 100 straganów. Trochę się pomylili, bo oprócz stoisk z jedzonkiem, całość oceniam na jakieś 400! Było bardzo dużo ludzi i czasem nie dało się dojść i dokładnie obejrzeć co takiego mają u siebie sprzedawcy. Kilka pozycji naprawdę wartych uwagi ale koszta trochę za wysokie. Po 4 godzinach tam spędzonych i zaliczeniu yakisoba, wróciłam na chwilę do hotelu. Wiadomo - trzeba zapalić i podładować akumulatory. Potem szybko do sklepu z mieczami. Nie wiem kiedy zrobiło się ciemno, więc w te pędy na Karasumę do Daimaru po jedzonko i uzupełniacze do paczek.

W ostatnim dniu w mieście gejsz, odwiedziłam (już standardowo) świątynię wody. Byłam lekko zaskoczona, bo wszędzie rusztowania czyli szykują się do jakiejś większej renowacji. Na dole stoku, poniżej cmentarza wybudowali drogę - na świętej górze... drogę! Podziwiam ich :) Dalej przerwa na papieroska, przy najpyszniejszych lodach - czyli lód polany sokiem owocowym. Słoneczko przygrzewało nawet za bardzo ale dało się wytrzymać. Po obejrzeniu pagody, mały spacerek na Gion. Byłam tam kilka razy ale nigdy jakoś dokładnie nie udało mi się połazić po tej części Kyoto. Tak, tym razem również mi się nie udało ale już nie z mojego powodu. Po prostu była jakaś (tak sądzę) ważna impreza dla tylko ważnych ludzi, gdyż połowa Gion była zamknięta. Tego się nie spodziewałam. Szybka korekta planów i poszłam na okonomiyaka do najlepszej knajpy w tej dzielnicy. Bardzo lubię okonomiyaki i nawet od czasu do czasu z rodzinką przyrządzamy sobie to szamanko w domu. Każdy region Japonii ma własną wersję tego dania, mi najbardziej pasuje ta z wyspy Miyajima ale, że do Hiroshimy daleko więc Kyoto też jest dobre :) Po jedzonku był mały, późny spacerek nad rzeką, kawa w knajpie i szybko do hotelu załadować paczki do końca i wreszcie je wysłać. Wyszły dwie, choć plan opiewał na tylko jedną. Wieczorem poszłam jeszcze załatwić miejscówki na Shinkansen do Shin-Yamaguchi i wreszcie spać.

Następnego dnia, po obfitym śniadanku w Granvi i załadowaniu plecaka na plecy oczekiwanie na stacji Shinek na pociąg. Podróż była dosyć długa ale sumarycznie udało się dotrzeć do celu. Niestety w Shin-Yamaguchi lało okrutnie. Plan na resztę dnia prezentował się w następujący sposób: znaleźć 7/11 albo Lawsona, kupić zapas jedzenia i nie wychodzić z pokoju hotelowego nawet na krok. Plan został zrealizowany w 100%. Na następny dzień zapowiadali słoneczko.

Japonia 2010 - dzień 8 i 9

2010-09-25T00:55:00.002+02:00

Po przyjeździe do Kioto należało zrobić mały rekonesans, co w tym mieście się zmieniło. Dworzec w Kyoto stoi tak jak stał i nadal przyciąga uwagę swoją architekturą. Porta i Cube ciągle się zmienia, dochodzą nowe kawiarnie i sklepy. Trudno mi powiedzieć, czy widziałam je poprzednio czy też nie. Wieczorem po przyjeździe pojechałam na Karasuma dori, czyli na największą dzielnicę handlową w mieście. Można tam kupić praktycznie wszystko czego dusza zapragnie. Przeszłam sobie po sklepach z figurkami, niestety nie znalazłam w nich pozycji, których szukałam. No może poza figurką Asuki od Aizu ale chcieli za nią 16,000 yen - wiem, to i tak taniej niż bym ją chciała sprowadzić do kraju. Jeszcze się zastanawiam. Sklep z papierosami ma właśnie urlop, więc pewnie nie uda mi się nabyć Black Stone. Tej ulicy handlowej nie da się przejść spokojnie w ciągu 2 godzin. Trzeba na po poświęcić minimum dwa razy tyle. Zmęczenie po podróży dawało się we znaki, więc wróciłam do hotelu, jeszcze zahaczając o pocztę. Koniecznie musiałam kupić pudełka, bo trochę się nazbierało tego wszystkiego. Nadszedł czas pakowania i okazało się, że wyszły dwa pudełka. Po wysłaniu tego wszystkiego, zrobiłam sobie wieczorny spacerek. Kyoto ma w sobie coś magicznego. To moje ulubione miasto w całej Japonii. Przyjemny wiaterek, chłodek, pięknie podświetlone ulice - czysta magia. Przespałam całą noc jak zabita :)

Następnego dnia po śniadanku wybrałam się liniami Kintetsu do dzielnicy Muromachi, która słynie z wytwórni sake. Niestety w hotelu dali trochę błędne informacje, co do firm, które można odwiedzać ale udało się dotrzeć (jakimś cudem, po 2 godzinach "spaceru") wreszcie do tej właściwej, czyli Gekkeikan. Nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło, gdyż po pewnych perypetiach natrafiła się możliwość zwiedzenia bardzo starego, bo prawie 400 letniego domu gościnnego, przeznaczonego dla gości jednej z wytwórni sake. Dodam tylko, że związanej z jednym z generałów Nobunaga. Sumarycznie zakupionych zostało kilka butelek sake, win i niezliczona ilość czarek i ceramiki. Kolejna paczka do kraju będzie szykowana :) Po pół dnia, które tam spędziłam, z tym całym przybytkiem nadszedł czas powrotu do hotelu. Chwila odpoczynku i ponownie w miasto na Karasumę. Tym razem na celownik został wzięty sklep z papierem washi, księgarnie, sklepu za 100 yen i sklepy z nożami. Jestem przerażona ile oni tutaj tego mają. Musiałam napić się kawy ^^ Czas ciągle pędził wieć szybko do Daimaru bo własnie zaczęły się wyprzedaże - nie powiem ile kupiłam, bo wyjdę na zakupoholiczkę. No nic, kończę ten dzień :)

Japonia 2010 - dzień 6 i 7

2010-09-24T00:49:00.002+02:00

Iseshi jest piękne, niby lekko senne miasto ale jak przychodzi do festynów to nie wiadomo skąd pojawia się tłum turystów. Podroż z Nagoya do Ise pociągiem MIE zajęła mi z 2 godzinki. Hotel, w którym się zatrzymałam należał go drupy Green Hotels i był bardzo fajny. Oczywiście agent z JTB ponownie zrobił błąd i chcieli dać pokój dla nie palących. Jednak nie było problemu z jego zamianą i tym sposobem, "zamieszkałam" w jednym z największych rooms. Temperatura wysoka, bo aż 37 stopni ale świadomość, że wszędzie są automaty z zimnym piciem dodawała pewności, że nie padnę na ulicy. Są tacy, którzy kochają słońce, ja się do nich nie zaliczam. Po zakwaterowaniu ruszyłam linią JR do Futami, gdzie znajdują się zaślubione skały symbolizujące bogów Izanami i Izanagi. Ostatnim razem, prawie nie nie wiedziałam bo było ciemno (z tego co pamiętam, dwa lata temu przyjechałam tam około godziny 20). Tym razem wszystko zobaczyłam, żaby pogłaskałam i ruszyłam dalej doFutami Sea Paradise. Niestety, pokazy z foczkami odbywają się tylko do 16, spóźniłam się 10 minut =.= Ale za to, zrobiłam małe zakupy w centrum, które się tam znajduje i zjadłam przepyszny udon z którego Ise słynie. Coś wspaniałego. Również nie wyrobiłam się do Ise Azuchi Momoyama - jak pech to pech. Ale nie spoczęłam na laurach, wróciłam tym samym pociągiem linii JR na stację, zrobiłam zakupy z sklepie w stylu picie. A po odpoczynku poszłam na shabu-shabu. Jedna z hotelowych restauracji właśnie z niego słynie. Jak smakowało? Niebo!!!

Z kolejnym dniem wiązałam duże nadzieje, gdyż w Ise rozpoczęło się święto Kaguraden w dwóch najważniejszych świątyniach. Jedna to Geku a druga Naiku. Ta pierwsza jest trochę remontowana i nieco uboższa od Naiku, ale i tam warta odwiedzenia, gdyż znajduje się w niej święta relikwia - kryształ... raza a może miecz :) Pochodziłam trochę, z tego co mi powiedziano impreza miała się w niej rozpocząć o 8:30. Byłam punktualnie ale nikogo nie było. Dobrze, że w jej pobliżu jest biuro informacji turystycznej. Okazało się, że owszem impreza jest ale dla osób, które zapłacą 5,000 yen. Nie będę opisywać co sobie pomyślałam. Dobrze, że przesympatyczna Pani powiedziała, że owszem w drugiej świątyni też jest spłata ale o 11 będzie ogólna na jednym z placów Naiku. No to w te pędy jadę autobusem nr. 51 (można też 55) do tego miejsca. Naiku jest jedną z najładniejszych świątyń jakie dotąd widziałam. Piękny las cedrowy, trawniki, mchy, rzeka - cudo. Niestety, główny budynek od kilku lat znajduje się w remoncie i podobno planują go oddać za dwa lata. Słoneczko dopiekało ale udało mi się nagrać kawałek tego przedstawienia. Wspomniałam, że słoneczko zaczęło dopiekać jeszcze bardziej? Ukrop z nieba, gdzie jest ta palarnia, spokojnie przy wyjściu/wejściu do świątynki - stoi gustowny budyneczek. Na zegarku zrobiła się 12 a może już była 13 - nie pamiętam. W pobliży znajduje się bardzo ciekawa aleja z wyrobami regionalnymi, pamiątkami, jedzeniem i innymi różnościami. Nazywa to się Ohaarai Machi a obok jest aleja Okage Yokocho. Wszystko wygląda magicznie, bo to "miasteczko" jest repliką bardzo starych dzielnic Edo. Na opisane tego co tam zobaczyłam, nie starczyłoby czasu - powiem tak, jadłam: dango, ciepłą bułeczkę z wołowiną zapijając zimną wodą. Zakupy zrobione i nadszedł czas ewakuacji do hotelu. Krótka przerwa i ponownie w miasto ale tym razem w drugą stronę, tą mniej turystyczną. Spacerek nad kanałami (czysta woda, skaczące ryby i trochę chłodu). Spacer trwał może z godzinę a potem, kolejny raz shabu-shabu :) Uzależniłam się od tego. No nic, musiałam zacząć się pakować, bilety na JR do Kyoto załatwiłam wcześniej. Także nie pozostało mi nic innego jak połączyć się z Morfeuszem.

Następnego dnia, stała się tragedia. Niestety w chwili obecnej nad Japonią znajdują się dwa fronty atmosferyczne. Część kraju ma słońce, że aż padają a druga ulewy, że ludzie obrywają piorunami - dosłownie. Przedostałam się na stację JR Ise i co się okazało, że pociąg ma awarię i nie przyjedzie. 10 minutowa wymiana zdań (7 osób obsługi JR kontra jedna anglojęzyczna polka, dodam, że oni ni w ząb z angielskim), doprowadziła do tego, że dostałam bilety na Kintetsu (konkurencja dla JR) do Nagoya, gdyż tam czekać będzie wedle rozkładu shinkansen do Kyoto. Fronty burzowe na niebie grały sobie w ping-ponga nad moją głową. Gdy jakimś cudem, dojechałam już na stację shinek, byłam tak zmęczona jak nigdy. Dobrze, że podróż do Kyoto trwała niespełna godzinę, doliczając ta z Ise do Nagoya to w sumie wychodzi 3. Wreszcie w Kyoto - tak! Dotarłam o 13, zakwaterowanie w Granvi jest od 15 ale dobrze, że na dole znajduje się Porta i Cube. No tak, bo hotel Granvia to... hotel "kolejowy", z tym że jakiś 4 gwiazdkowy :D W Porcie, nie wiem jakim cudem otworzyli Loterię - pyszne jedzonko, pyszne. Potem kawa w ulubionej restauracji, niestety ta nie była dobra ale, że w knajpie można palić to plus. Na zegarku 15, recepcja, klucze, bagaże już dawno w pokoju (no bo przecież targać, ze sobą nie będę) a pokój to już inna bajka, bardzo duży i z widokiem na miasto (potem dam zdjęcia; szczęka mi opadła). Chwila odpoczynku, sprint na pocztę po pudełka bo sie tego sporo już nazbierało. Wieczorem stały punkt programu w Kyoto czyli słynna Karasuma dori. Nic się nie zmieniła, doszło sporo sklepów markowych, aleja morderców pachnie tak samo (czyli ta targowa za Daimaru), sklepy z figurkami są, sklep z fajkami zamknięty (urlop sobie zrobili a ja potrzebuje kupić Black Stone). Więc jestem w Kyoto - dzisiaj jest tu jakiś festyn, ciekawe czy podobny jak w Ise. Nie wiem, zobaczymy. See ya!

Japonia 2010 - dzień 4 i 5

2010-09-20T15:51:00.002+02:00

Podróż z Tokyo do Nagoya zajęła mi całe 2 godziny - straszne prawda :) Podróż Shinkansenem to czysta przyjemność. Te pociągi są po pierwsze szybkie, po drugie szybkie a po trzecie czyste i punktualne. Można powiedzieć, że czas należy ustawiać według ich rozkładu.

Wiedziałam, że Nagoya jest dużym miastem ale nie spodziewałam się, że aż tak dużym. Stacja kolejowa to istny labirynt, dobrze że jest czytelnie opisany. Nie wiem dokładnie ja duża jest ta stacja ale patrząc na 3 poziomy sklepów pod ziemią i kilkanaście nad nią stwierdzam, że spokojnie można spędzić cały dzień na zakupach. No ale nie samymi zakupami człowiek żyje. Znalazłam hotel bez większych problemów, zakwaterowałam się i oczywiście ruszyłam w miasto. Pierwszym punktem programu był oczywiście zamek Nagoya. Nie czytałam za dużo o nim przed przyjazdem. Jednak, gdy tylko do niego weszłam od razu zapachniało mi zamkiem w Osaka. Tak, dokładnie jest cały przebudowany i praktycznie nie ma w nim nic, co by pochodziło z czasów przed bombardowaniem czy jego wcześniejszymi pożarami. Nie da się zaprzeczyć, że jest bardzo duży i ciągle trwają w nim prace konserwatorskie, które mają się zakończyć w 2017 roku. Na obejrzenie wszystkiego na terenie pałacu przeznaczyłam dobre 2,5 godziny a nawet nie spodziewałam się, że tyle mi to zajmie. Na całe szczęście pogoda dopisała, no może nawet za bardzo. Mam spalone ramiona :) Pod wieczór przedostałam się do świątyni Osu Kannon. To bardzo przyjemna świątynia, która została przeniesiona z Osu przez Ieyasu Tokugawę, czyli najsłynniejszego z shogunów w 1612 roku. Blisko niej znajduje się ogromnie długa dzielnica handlowa, gdzie praktycznie można kupić wszystko. Ilość sklepów z figurkami jakie odnalazłam to 4 ale pewnie jest ich więcej. Tam spędziłam jakieś 2 godziny, tylko przez nią przechodząc - wariactwo. Zrobiło się już bardzo późno, więc pojechałam do hotelu schodząc na centrum handlowego Meitetsu po małe jedzonko a potem spać.

Następnego dnia po śniadanku pojechałam zwiedzać Tokugawaen czyli przepiękny ogród Daimyo. Może nie jest on największy ale zaliczam go do najładniejszych, które miałam okazję widzieć. Pośrodku jest ogromne jezioro z mnóstwem karpi koi i cudnymi wodnymi kwiatami. Kilka kaskad wodnych i żwirowe ścieżki. Bardzo blisko znajduje się również Tokugawa Art Museum. Nie mogłam tego przepuścić. Jednak to co zobaczyłam przerosło moje oczekiwania, np. doskonale zachowane tanto Masamune z 1223 roku, czy też zbroje rodu Tokugawa. Opisać wszystkiego się nie da, dlatego w sklepie zakupiłam trzeci tom zbiorów tego rodu poświęcony mieczom i zbrojom. Dobrze, że ma on anglojęzyczny indeks. Spędziłam tam dobre 2 godziny po czym przedostałam się JR Chuo line do Chitsubu a potem 2 przystanki metrem do Oasis 21. Nie wiem nawet jak to dokładnie opisać, to rodzaj gigantycznego centrum handlowego, które jest zlokalizowane bardzo blisko Nagoya TV Tower. Tematem przewodnim Oasis 21 jest kosmos. Najważniejszym jego elementem jest bardzo wysoko ustawiona platforma widokowa, na której zamontowano sztuczne jeziorko. Patrząc z dołu można dostrzec chodzących po niej ludzi natomiast patrząc z góry widzi się przemieszczające osoby na dole, ponieważ platforma ta jest przezroczysta. Do tego trzeba dodać jeszcze ogród idealny na piknik i otwarty teatr. Poza tym sklepy, sklepy i jeszcze raz sklepy w tym oczywiście z Totoro (tak, tak zakupy zrobiłam). Po tych wrażeniach nadszedł czas na małe jedzonko, zrobione już "pod" hotelem. Chwila przerwy na papierosa i zakupy w Big Camera, czyli sklepie głównie z elektroniką. Kilka rzeczy też tam kupiłam, między innymi nową mysz do Maca. Nie wiem kiedy na zegarku zrobiła się 20, więc szybko do informacji JR dowiedzieć się o której mam pociąg do Ise.

Jutro o 11 startuje do Ise-shi na 2 dni a potem już moje ukochane Kyoto. See ya :)

Japonia 2010 - dzień 2 i 3

2010-09-18T15:18:00.002+02:00

Czas pędzi i wcale nie chce się zatrzymać. Niestety w samym Tokyo i okolicach jest tyle ciekawych miejsc, że gdy z nich wracam jestem tak zmęczona, że nawet trudno mi się ruszać. No ale do rzeczy.

Drug dzień poświęciłam na zwiedzanie Yokohamy. Większość osób, które znam i miały okazję być w tym mieście mówiła mi, że jest strasznie zapuszczone i mało nowoczesne. Nic bardziej mylnego. Yokohama to wspaniałe, szybko rozwijające się miasto gdzie z powodzeniem można się zgubić tak samo jak w Tokyo. Udało mi się zobaczyć je w sumie bardzo pobieżnie ale muszę przyznać, że zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Pierwszym punktem programu był Landmark Plaza z obserwatorium Sky Garden na 69 piętrze. Można się tam dostać windą, najszybszą w całej Japonii. Osiąga ona 750 metrów w przeciągu 1 minuty a dostanie się na szczyt zajmuje jej 40 sekund! 360 stopniowy widok z obserwatorium to uczta dla oczu, coś niesamowitego a przy dobrej pogodzie (jaką miałam) nie zapomniane przeżycie. Potem przedostałam się deptakiem do Queen's Tower czyli gigantycznego centrum handlowego, gdzie między innymi znajduje się Hard Rock Cafe Yokohama. Wiecie Nasze centra handlowe ni jak się mają do Japońskich. Nie wspomnę, że pod całym rzędem kolejnych budynków rozmieszczone są stacje metra. Gdy już się wydostałam z tych sklepów obowiązkowym punktem programu stało się Cosmo World czyli park rozrywki z ogromnym diabelskim młynem. Jestem uzależniona od nich i zawsze na każdym wyjeździe staram się jakimś przejechać. Ten przypadł mi do gustu ze względu na to, że zlokalizowany jest tuż przy zatoce portowej. Świetny widok a zdjęcia wyszły jeszcze lepiej. Ostatnim miejscem jakim odwiedziłam w Yokohamie było ChinaTown. Co mogę o nim napisać, to na pewno to że to jedna wielka kuchnia! Dosłownie, wszędzie kasztany, ciepłe bułeczki z najróżniejszym nadzieniem (jadłam jedną z czekoladą w kształcie... pandy!). O China Town można by napisać wiele ale jedno jest pewne to jedna z najczęściej odwiedzanych dzielnic przez wszystkie nacje. Na tym zakończyłam zwiedzanie tego miasta, bo trzeba było szybko wracać aby zdążyć zobaczyć jeszcze raz Ueno i Asakusa. Najpierw była Asakusa a to ze względu na budowane Tokyo Sky. Faktycznie, to nie złudzenie - budynek rośnie prawie każdego dnia i wygląda wspaniale. Obecnie już jest największym w całej Japonii. Szkoda tylko, że wieczorami jest kiepsko oświetlony bo zdjęcia owszem mam, ale kiepskiej jakości. Potem oczywiście musiałam "pomacać" złotą kupkę. Proszę się nie śmiać, chodzi oczywiście o piankę piwa na budynku wytwórni piwa. No ale robiło się coraz później i szybki transfer na Ueno zajął na całe szczęście kilka minut. Niestety najsłynniejszy targ na tej dzielnicy szykował się już do snu, także udało mi się kupić tylko kilka rzeczy i trzeba było uciekać do hotelu. Czyli jakieś 20-25 minut linią JR.

Kolejny dzień poświęciłam na jedzenie, dosłownie i w przenośni. Najpierw szybkie sushi na Targu rybnym, powrót do hotelu na śniadanie a potem transfer do Kamakury i też sushi. Wariactwo w czystej formie. Oczywiście do Kamakury nie pojechałam żeby tylko jeść. Najpierw miałam spotkanie z Yugo-san i mistrzem Masamune. Jako, że nie tylko działam w kręgu figurkowym ale również nihonto to spotkanie było najważniejsze. Wszystko się udało, spotkanie przebiegało w miłej atmosferze zresztą jak zawsze ale reszta to już tajemnica :) Po spotkaniu szybko nad wodę, pomoczyć się trochę w oceanie a potem wspomniane wcześniej sushi w jednej z najlepszych knajp jakie znam. Co roku staram się tam wpadać i nigdy się jeszcze nie zawiodłam, rybki pierwsza klasa. Nie wiem kiedy na zegarku zrobiła się 17 i czas powrotu na Shinjuku. Jeszcze tylko uruchomienie Japan Raily Passów i poczta celem nadania paczki ze zdobyczami z kilku dni.

Jutro jadę do miasta co się zowie Nagoya. jestem strasznie go ciekawa. Kilka razy przez nie przemykałam ale jeszcze nigdy nie miałam okazji w nim trochę poszaleć. Się zobaczy :)

Japonia 2010 - dzień 1

2010-09-16T23:52:00.003+02:00

Dojechałam! Albo jak kto woli przyleciałam do Japonii. Podróż jak zwykle długa i z przygodami ale sumarycznie mogę powiedzieć, że się udało. Wystartowałam z lotniska Warszawa - Okęcie do Amsterdamu. Tutaj podróż odbyła się była nawet przyjemna bo tylko 2 godziny lotu liniami KLM. Na lotnisku Schiphol musiałam znaleźć palarnię, ponieważ jak wiadomo na wszystkich lotniskach został wprowadzony całkowity zakaz palenia. To też się udało. Miałam tylko godzinę na papierosa i uzupełnienie zapasów kofeiny pyszną kawą z mlekiem. Potem transfer na międzynarodówkę. Sam lot, również liniami KLM z Amsterdamu do Narity trwał 11,5 godziny. Niestety pogoda była paskudna i często samolot wpadał w turbulencje. O jedzeniu na pokładzie nie będę się wypowiadać przez grzeczność.

Do Narity przyleciałam o 11:20 czasu Tokijskiego. Tylko 40 minut zajęło mi przedostanie się przez odprawę i odebranie bagażu. Na lotnisku czekał na mnie przedstawiciel firmy JTB i szczerze mówiąc nie wiem dlaczego, bo nigdy nie musiałam do nich dzwonić, że mam jakiś problem podczas podróży. No ale chciał, więc się pojawił. Trochę było mi głupio, bo zajął się pilnowaniem bagaży gdy poszłam zapalić albo napić się czegoś. Chciałam go zaprosić na kawę ale nie dał się przekonać :) Japończycy to dziwny naród ale mam nadzieję, że Wedlowskie smakołyki które mu dałam w prezencie będą mu smakować (ich też na początku nie chciał przyjąć, tłumacząc że polityka firmy mu na to nie pozwala). Dał mi bilet na NEX'a (to rodzaj specjalnego i szybkiego pociągu z Narity, który jedzie przez całe Tokyo i zatrzymuje się na ważniejszych stacjach). Po 1,2 godzinie dotarłam tym pociągiem do Shinjuku, gdzie znajduje się mój hotel w którym zatrzymam się parę dni. Po zakwaterowaniu byłam już tak zmęczona, że musiałam się ogarnąć szybkim prysznicem i kawą. W Tokyo była już 16 i padało! Długo nie myśląc postanowiłam udać się do budynku Tokijskiego ratuszu, który znajduje się naprzeciwko mojego hotelu. Taras widokowy na jednej z wież na 44 piętrze robił wrażenie jak zawsze. Szkoda tylko, że ta pogoda była niespecjalna bo widok przy ładnej pogodzie to coś wspaniałego, nawet widać górę Fuji-san.

Po opuszczeniu tego gmachu nie pozostało mi nic innego jak udać się do Lawsona, czyli całodobowego sklepu z jedzonkiem. Zaczęłam oczywiście od onigiri, potem kanapeczki, ciepła bułeczka z farszem, słodka bułka jak z anime Deras (uwielbiam je, wręcz jestem uzależniona, szkoda że takie kaloryczne ale jakże pyszne), kawa i japońskie papierosy. Załadowana zakupami, dotarłam do hotelu. I tak mniej więcej zakończył się pierwszy dzień pobytu w Japonii.

IKEA nocą.

2010-09-10T15:31:00.005+02:00

Bo nigdy nie wiadomo, co może się dziać nocą w sklepach sieci IKEA. Oczywiście i jedno i drugie bardzo lubię. Właśnie, wiedziałam że o czymś zapomniałam - miałam jechać tam na zakupy. Jednak przed wyjazdem już nie zdążę a szkoda, taki łosoś z warzywkami w restauracji :)

Tata został tatą.

2010-08-29T12:00:00.007+02:00

Japońska sieć telefoniczna SoftBank ma kolejny powód do dumy a właściwie całe dwa, białe powody. Jej reklamowy pieszczoch Otousan (co dosłownie znaczy tata) został właśnie drugi raz tatą. Swoją drogą tak naprawdę w świecie "nie reklamowym" nazywa się Kaikun. Tym razem na świat przyszły dwa maluchy - on i ona. Łącznie ma już ich pięć, każdy miot z inną wybranką serca. W lipcu i sierpniu w Japonii była prawdziwa feta z tego powodu i nie ma się czemu dziwić. Kaikun jest bardzo popularny (reklama z Quentinem Tarantino - nie ma problemu ^^" ), nie mówiąc już o tym ile książek wydał i ile gotówki zarobił (z przymrużeniem oka oczywiście, bo wszystko zgarniają szczęśliwi właściciele). Rynek z wizerunkiem tego uroczego psa jest ogromny, co raz rusza jakaś kampania reklamowa, gadżety dla klientów operatora z jego wizerunkiem, czekoladki na White Day, etc. Sama jestem jego fanką, nie będę ukrywać :)

Yokoso Japan

2010-08-24T11:27:00.011+02:00

Jeszcze jakiś czas temu patrząc na kalendarz mówiłam sobie "A to dużo mam czasu, ze wszystkim zdążę." Niestety, to był lipiec a teraz jak mnie oczy nie okłamują mamy sierpień! Aaaa!!! Tragedia, nic nie załatwiłam, no prawie nic ale do pełnego sukcesu jeszcze mi brakuje.

W tym tygodniu zostały opłacone hotele w Japonii, bilety lotnicze już załatwione a JRP załatwi się jakoś na dniach (teraz wersja 21 dni chyba będzie potrzeba... no i kolejne 60,000 yen pójdzie w zapomnienie).

Za każdym razem wyjazd do Japonii przyprawia mnie o euforię - w stylu: co kupić, co zjeść, gdzie pójść, etc. Jednak tym razem stan ten jest nieco stłumiony ze względu na kurs yena. Nie zarabiam kokosów ale takiego kursu na wyjazd to już dawno nie pamiętam a wiadomo, wiąże się to z ograniczeniem w zakupach.

Tym razem na mapie dochodzi kilka ciekawych miast, przez które zazwyczaj przejeżdżaliśmy pędząc gdzieś dalej. I tak na 100% zwiedzę Kumamoto, Matsuyamę, Hakatę, Nagoję, Beppu ( yes onsen!), Ise, Yamaguchi wraz ze stałymi miejscami jak Kioto, Tokyo i Osakę. Startuję we wrześniu, bodaj 15 a teoretyczny powrót planowany jest na 10 października ale... zawsze może się przedłużyć, przecież wiza do Japonii jest wystawiana na 90 dni.

Figurka Asuka od Anime Gate a oryginał.

2010-08-13T11:29:00.007+02:00

Przez ostatnie kilka dni rozgorzała dyskusja w sprawie edycji kolekcjonerskiej Evangeliona a konkretnie figurki Asuki dołączonej do tego wydania.

Zdjęcia zaprezentowane na figurkowo.com przez Suffle, osobom ogarniętym w temacie figurkowym nie pozostawiają wiele złudzeń. Anime Gate poszło na łatwiznę, figurka Asuki która jest w oryginale produkcji Kotobukiya z czerwca 2004 roku wygląda inaczej niż ta dołączona do filmu. Teoretycznie zdania są podzielone, jedni są zadowoleni a drudzy nie. Wszystkie te osoby dopytują się jak to w końcu jest z tą figurką. Dokładnie chodzi o tę figurkę (zaznaczam, że mam ją w moje kolekcji już prawie 6 lat, jest wyjęta z pudełka i stoi sobie grzecznie na półce) :

Jako, że temat został poruszony już na stronach forum, zarówno figurkowa jak i Anime Gate wypowiadać się ponad to co napisałam, nie będę - nie widzę w tym sensu. Martwi mnie tylko, że wiedza osób które prezentują swoje wypowiedzi na forum AG jest w tym zakresie bardzo nikła. Nie ulega też wątpliwości, że firma wprowadziła pośrednio klientów w błąd, zamieszczając zdjęcie oficjalne figurki od Kotobukiya. W mojej ocenie, to nie jest ta sama figurka - różni się zbyt bardzo ale uwierzcie mi, dla wprawnego oka, które tym tematem zajmuję się już przez prawie 10 lat, to nie problem w wydaniu takiej oceny.

Dla zainteresowanych. Jako, że mam tą figurkę z 2004 roku, zamieszczę kilka zdjęć (tutaj i na figurkowie). Te osoby, które będą chciały niech je porównają. Tak chyba będzie najprościej.

Let's visit Tokyo - Akihabara

2010-05-30T11:04:00.006+02:00

W najnowszej odsłonie cyklu krótkich filmów "Let's visit Tokyo" możemy obejrzeć Akihabarę (potocznie Akiba), chyba najsłynniejszą dzielnicę tego szalonego miasta. Większość z Was pewnie wie czego może się spodziewać przekraczając jej progi. Jednak istnieje zapewne garstka ludzi, którzy może i nazwę słyszeli ale jakoś nie do końca wiedzą co tam można znaleźć. Chociaż prawdę mówiąc należało by zadać innego rodzaju pytanie - czego znaleźć tam nie można :) Powiem tak, jest nam wszystko - począwszy od litery A a skończywszy na literze Z. Ale na poważnie, słynie ona głównie z elektroniki dodam taniej (i nie ma znaczenia czy starszej czy dopiero co wyprodukowanej), to prawdziwa mekka dla kolekcjonerów, figurki, dollfie, księgarnie z mangami, artbookami, magazynami, sex shopy, sklepy zoologiczne, knajpy, maid cafe (moe, moe, moe), hotele, apteki, wymiana walut, sklepy zajmujące się wynajmem mieszkań, etc.

Ale może coś o samym filmie. Pochodzi on ze strony AkihabaraNews, która głównie zajmuje się nowinkami technicznymi ale jak widać nie tylko. Raz na jakiś czas pojawiają się filmy ukazujące różne znane i mniej znane dzielnice Tokyo albo zabytki, sklepy a nawet ostatnio była zaprezentowana ceremonia parzenia herbaty. Zachęcam do odwiedzania tej strony i zwrócenia szczególnej uwagi właśnie na ten cykl.

Wspomniany film znajduje się pod tym adresem.

Powyższe zdjęcia nie pochodzą ze strony AkihabaraNews ale są mojego autorstwa. Zrobione rok temu podczas pobytu właśnie w tym magicznym miejscu.

Wszystkiego najlepszego Maru!

2010-05-24T10:43:00.007+02:00

Jeden z moich ulubionych internetowych pupili obchodził właśnie 3 urodziny. Z tej okazji jego Pan przygotował specjalny filmik pt.: "I am Maru 2". Maru to śliczny szkocki kotek o dość ciekawym kółku zainteresowań. Zresztą co ja będę Wam opowiadała, zobaczcie sami :)

Maru ma swoich fanów na całym świecie, "wydał" już kilka książek i płytę DVD a jego blog znajduje się pod tym adresem.

Warszawskie Targi Książki w PKiN

2010-05-17T13:18:00.004+02:00

Jako, że książkom nigdy nie odmawiam nie mogłam przepuścić tej imprezy. W Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie odbyła się kolejna edycja imprezy z cyklu Warszawskich Targów Książki. Może nie jest ona tak bardzo oblegana przez ludzi jak Międzynarodowe Targi Książki, które notabene odbędą się w ten weekend ale z całą pewnością warto się na nią wybrać. Przede wszystkim są tam krajowi wystawcy, szeroka gama książek i komiksów a także eBooków i jedna niesamowita atrakcja - Biblia ks. Wujka z XIX wieku, która znajdowała się na stoisku Agory.

Książki w Polsce są drogie i niestety nic nie wskazuje na to, że będą tańsze. Dlatego taka impreza ma dodatkowy plus czyli rabaty. Udało mi się nabyć 3 pozycje i zaoszczędzić przeszło 40 zł. Kupiłam między innymi "Japonia. Leksykon konesera" wydawnictwa Bellona Pana Henryka Sochy dla taty a dla siebie nowiutkiego Murakamiego Muzy i "Bikini" książkę autorstwa jednego z moich ulubionych pisarzy Janusza L. Wiśniewskiego.

Jak już wspomniałam za tydzień (to znaczy już w ten piątek) ruszają 55 Międzynarodowe Targi Książki również w PKiN w Warszawie. Czekam na nie z niecierpliwością gdyż będzie tam wystawiała się Ambasada Japonii i znów będę mogła pomacać pisma o figurkach. Tak, tak - pisma o figurkach :) Niestety Ambasada nie prowadzi sprzedaży swoich zbiorów ale zawsze można spisać ISBN i spróbować szukać pozycji w sieci. W zeszłym roku było fajnie bo sam Ambasador przemawiał, ba nawet dostałam podarunek z tej okazji ^^

Ikkitousen XROSS IMPACT PSP

2010-05-14T16:59:00.004+02:00

Chęć posiadania limitowanych Nendoroidów wyprodukowanych przez Good Smile Company jest imponującym wyczynem. Jak to limitowane przedmioty, różnią się od zwykłych przede wszystkim ceną i ograniczoną liczbą. Zazwyczaj są dołączane do japońskich pism bądź gier na konsole. Ich zakup również jest trudy. O ile uda się czasem kupić limitowany przedmiot poprzez sić np. w sklepie internetowym, to innych nie da się tak łatwo zdobyć. Można próbować nabyć je po dacie premiery w Mandarake czy japońskim Amazonie bądź eBay ale trzeba się wtedy liczyć z potwornymi cenami. Zdarza się też bardzo często, że na miesiąc bądź 2 przed rozpoczęciem się jakieś wielkiej imprezy figurkowej np. Wonder Festival w sieć puszczane są zdjęcia Nendoroidów. Dopiero po pewnym czasie okazuje się (ku rozpaczy kolekcjonerów) że przedmiot pożądania będzie jedynie dostępny w dniu rozpoczęcia się imprezy.

Ale wracając do Nendoroidów dołączanych do japońskich gier komputerowych. Jakiś czas temu zakupiłam poprzez sklep AmiAmi nową grę na PSP "Ikkitousen XROSS IMPACT" z limitowanym petit nendo postaci Kan"u. Oprócz figurki (z wymiennym tułowiem) do zestawu, który kosztował mnie 8,260 yen (plus koszt sprowadzenia EMS ze zniżką) dołączono plakat, płytę CD, Bakunyu pog (24 sztuki), podkładkę i pudełko. Wszystko zgrabnie zapakowane, że aż szkoda otwierać. Co do samej gry - w życiu nie widziałam tylu latających piersi ^^"

OTACOOL 3

2010-05-12T19:50:00.006+02:00

"No i stało się" - chciało by się powiedzieć. OTACOOL czyli projekt autorstwa Dannego Choo doczekał się właśnie wstępnej fazy realizacji już 3 odsłony. O ile OTACOOL 1 był międzynarodową prezentacją "rooms" wszelakiej maści otaku (jak ja nie lubię tego określenia) a OTACOOL 2 cosplayów to 3 część zbliżona tematycznie będzie do pierwszej części.

Tym razem zobaczymy miejsca pracy maniaków anime i mangi ale nie tylko czyli znowu otaku. Zdjęcia muszą prezentować biurko, miejsce gdzie pracujesz, obojętnie czy jesteś studentem, pracownikiem w firmie czy zwykłym zjadaczem chleba. Dla wybranych szczęśliwców będą przewidziane nagrody a na największą uwagę zasługuje jedyny i niepowtarzalny laptop z Mirai-chan (czyli "córką" - projektem Dannego) ufundowany przez Kotobukiya. Resztę nagród można zobaczyć tutaj.

Ale co należy zrobić aby zgłoszenie zostało przyjęte i mieć szanse na zaistnienie na kartkach katalogu. Oprócz wspomnianych wcześniej zdjęć biurka i jednego na którym będzie widać Naszą skromna osobę należy uzupełnić informację.

Profil:

Name:

Age:

Country of residence:

Main Machine spec and OS:

Job title/ Currently studying:

Web:

Any message:

Wzór:

Name: Hideyuki Tanaka
Age: 34
Country of residence:

Japan
Main machine spec and OS: iMAC intel Core 2 Duo
Job title/ Currently

studying: designer
Web (www, Twitter, Facebook etc) http://d.hatena.ne.

jp/TanakaHideyuki/
Any messages: Otacool is cool!

Co muszą zawierać owe zdjęcia:

- ogólny podgląd na swoje miejsce pracy (w tym wypadku biurko) a NIE zdjęcie całego pokoju,

- układ komputera i urządzeń preferencyjnych,

- wewnętrzne części szuflad a jeśli to możliwe to każdej osobno,

- regał / komoda jeśli jest,

- krzesło / fotel jeśli jest,

- WAŻNE: zdjęcie Waszej osoby przy biurku, przy włączonym komputerze ukazujące stronę główną dannychoo.com

Inne szczegóły:

- trzeba dodać tagi "otacool, otacool3" w przeciwnym wypadku Wasze zgłoszenie może nie zostać odnalezione w systemie,

- koniecznie należy się upewnić, że tagi "otacool, otacool3" są wpisane w pole tag, ZANIM zdjęcia zostaną przesłane do systemu. Jest to bardzo ważne, ponieważ wpisanie tych tagów powoduje, że do systemu trafiają zdjęcia w wysokiej rozdzielczości, które są potrzebne do wydruku katalogu. Można sprawdzić status przesłanych zdjęć / zgłoszenia poprzez kliknięcie ">" na zdjęciu powyżej gdzie widoczny jest ">Img ID # 76822 | New tab | Mouseover = load notes.",

- zdjęcia powinny być (jeśli to możliwe) w rozdzielczości większej niż 3000px zapisane w jpg - nie ma potrzeby używania RAW,

- tytuł zgłoszenia powinien być jak w przykładzie "Workspace Danny's" tyle, że zamiast Dannego wklejacie swoje imię bądź nazwę z sieci,

- wszystkie zgłoszenia zostaną wybrane przez Kotobukiya (także jest szansa, że się Polska krew w katalogu pojawi).

Termin:

02 maja 2010 - 13 czerwca 2010

Osoby, które nadeślą swoje zgłoszenia do końca maja mają szansę trafić na okładkę!

System oceniania możecie znaleźć pod tym adresem.

Niestety nie załapałam się na pierwszą odsłonę tego wydania (może też dlatego, że za późno się obudziłam) a druga zupełnie mnie nie interesuje. Jednak 3 część to już zupełnie inna bajka. Zachęcam wszystkich do wzięcia udziału w tym projekcie, tym bardziej, że w OTACOOL 1 nie znalazłam ani jednego zgłoszenia z Polski, co jest dosyć dziwne. Wiem, że w Naszym pięknym kraju mamy kilku naprawdę ciekawych kolekcjonerów, którzy z dużym powodzeniem mogliby zaprezentować swoje 4 kąty.

Ja startuje w 100% - a nóż widelec się uda.

Dla przypomnienia, okładki z OTACOOL 1 i OTACOOL 2:

Tytuł: Otacool - Worldwide Otaku Rooms

Wydawca: Kotobukiya

Data wydania: październik 2009 rok

Liczba stron: 128, kolor

ISBN: 978-4-7753-0759-5

Cena: 1,500 yen (+ 5% VAT) = 1,575 yen

Tytuł: Otacool 2 - Worldwide Cosplayers

Wydawca: Kotobukiya

Data wydania: kwiecień 2010 rok

Liczba stron: 128, kolor

ISBN: 978-4-7753-0807-3

Cena: 1,500 yen (+ 5% VAT) = 1,575 yen

10 kwietnia 2010 roku.

2010-04-11T12:32:00.003+02:00

Never seen a blue sky
Yeah I can feel it reaching out
And moving closer
There's something about blue
Asked myself what it's all for
You know the funny thing about it
I couldn't answer
No I couldn't answer

Things have turned a deeper shade of blue
And images that might be real
May be illusion
Keep flashing off and on
Free
Wanna be free
Gonna be free
And move among the stars
You know they really aren't so far
Feels so free
Gotta know free
Please
Don't wake me from the dream
It's really everything it seemed
I'm so free
No black and white in the blue

Everything is clearer now
Life is just a dream you know
That's never ending
I'm ascending

["Blue" - Yoko Kanno from "Cowboy Bebop" TV]

Wiosenne porządki.

2010-04-08T15:09:00.006+02:00

Pogoda sprzyja różnej maści porządkom a jak wiadomo utrzymanie figurek w czystości powinno być priorytetem dla każdego kolekcjonera. Oczywiście jeżeli ma się ich mało, to nie ma problemu nawet z czyszczeniem ich raz na tydzień. W moim skromnym przypadku, gdy kolekcja ma ponad 270 figurek, raz na tydzień jest zabiegiem niewykonalnym szczególnie jeśli jeszcze pracuje i studiuje. Dlatego też czyszczę je raz na 2 tygodnie. Uważam, że jest to odpowiednia częstotliwość poza tym część figurek znajduje się w gablocie a reszta jest idealnie rozlokowana na półkach. Średnio zajmuje mi to ok 3 godzin więc sami rozumiecie.

Korzystając z pomysłu kolegi Shiddo ze strony Tsuki Board aka My Figure Collection, postanowiła również zrobić porządek w swoich nendoroidach. Każdy kto ma chociaż jednego nendo firmy GSC wie, że oprócz samej figurki postaci w pudełku znajdzie do niej wymienne części. Problemu nie ma gdy ma się np. dwie takie figurki, można je spokojnie zostawić w pudełku i wyjmować wtedy gdy ma się ochotę na zmianę wizerunku postaci.

Ja ma ich 12 ale znam i takich, którzy mają ich 50 i więcej! I tu pojawia się problem, nie każdy (tak jak ja) zostawia do tego typu figurek pudełka. No więc co zrobić z "walającymi" się wszędzie opcjonalnymi elementami? Shiddo wpadł na genialny pomysł a mianowicie: pudełka wędkarskie :)

Pudełko, które zakupiłam firmy Plano w sklepie zoologicznym wykonane jest z przezroczystego tworzywa, ma wymiary 35,56 x 29,19 x 5,08, zamykane na zatrzaski a co najważniejsze posiada wymienne "ścianki", które można dopasować według własnych potrzeb.

Nareszcie mam wszystkie części do swoim nendoroidów w jednym miejscu, nic się już nie zapodzieje a co najważniejsze nie muszę wyciągach wszystkich opakowań aby się do nich dostać. Obawiam się jednak, że na jednym pudełku się nie skończy, gdyż kilka dni temu złożyłam zamówienie na kolejnego nendo - tym razem będzie to Black Rock Shooter, które ukarze się na rynku już w lipcu tego roku.

Bishoujo Figure Yearbook's.

2010-03-12T11:03:00.004+01:00

Jakiś czas temu złożyłam zamówienie w AmiAmi Int. na katalog figurek w opcji pre-order. Aktualnie sklep ten w ramach podziękowania bądź promocji dla swoich międzynarodowych klientów wysyła zamówienia za pół ceny (promocja ta trwa do końca marca także warto skorzystać).

Katalog ten jak większość z osób zainteresowanych wie jest wydawany nakładem firmy Kotobukiya i ukazuje się na rynku po raz drugi. Prezentowane są w nim prawie wszystkie firmy figurkowe z Japonii ze swoimi zrealizowanymi projektami z całego roku. Sam katalog jest wydany na bardzo dobrym papierze (w tym roku okładka jest matowa), świetne zdjęcia producentów, opisy w języku japońskim z danymi technicznymi.

Polecam szczególnie tym, którzy w natłoku figurek zalewających rynek chcą mieć porządek informacyjny i wszystko na papierze.

Wyliczyłam, że z katalogu 2009 udało mi się nabyć: 22 figurki (z czego jeszcze mam 7, które chciałabym w przyszłości kupić). Natomiast z katalogu z 2008 roku mam również 22 figurki i aż 14 wishów. Wole jednak nie liczyć ile na nie wydałam :P

Tytuł: Bishoujo Figure Yearbook 2008

Wydawca: Kotobukiya

Cena: 3,200 yen + 5% (3,360 yen)

ISBN: 978-4-7753-0698-7

Tytuł: Bishoujo Figure Yearbook 2009

Wydawca: Kotobukiya

Cena: 3,200 yen + 5% (3,360 yen)

ISBN: 978-4-7753-0794-6

Japońskie sklepy z figurkami - part 1.

2010-03-03T14:12:00.011+01:00

Gdy pierwszy raz pojechałam do Japonii interesowałam się już figurkami i to dość poważnie. Zastanawiałam się, gdzie ja biedna znajdę sklepy gdzie będę mogła je sobie kupić. Oczywiście, wiedziałam doskonale o dzielnicy Akihabara (potocznie Akiba) w Tokyo ale przecież na niej ten świat się nie kończy, wręcz przeciwnie - rozpoczyna.

Dlatego rozpoczynam mały cykl z serii "Japońskie sklepy z figurkami." (dla jeszcze niewtajemniczonych). Różne miasta, różne sklepy i jeden motyw przewodni - figurki z anime i mang, pośrednio modele i różności dla otaku.

Dzisiejsze miasto - Osaka.

Sklep - Yodobashi Camera.

Lokalizacja - budynek Yodobashi Umeda, Osaka, Japan.

Strona www - http://www.yodobashi-umeda.com/

Adress - 〒 530-0011 Kita-ku, Osaka-cho 1/1 Oohuka.

Godziny otwarcia - 9:30 - 21:30

O ile sklepy Yodobashi (ヨドバシカメラ) zajmują się głównie sprzedażą elektroniki to bez trudu znajdziemy w nich również piętro poświęcone zabawkom. Tak, figurki znajdują się w dziale zabawkarskim ale nie tylko one.

W samej Japonii jest około 20 sklepów tej sieci, powstały one w 1960 roku w okresie "babyboom", kiedy to Japonia starała się otrząsnąć po wojnie i pobudzić gospodarkę krajową.

Osobiście byłam w Yodobashi Umeda, chociaż wiem na pewno że istnieją jeszcze sklepy tej sieci między innymi na Shinjuku i Akihabarze w Tokyo oraz w Fukuoce i Kyoto. Niestety czasu podczas zwiedzania jest mało a nie samymi sklepami podczas zwiedzania Japonii człowiek żyje. W samym sklepie spędziłam dobre 4 godziny jednego dnia a drugiego aż do zamknięcia przez kolejne 5 godzin.

Na moje oko, Yodobashi Camera Umeda jest chyba największym ze sklepów. Z tego co pamiętam ma około 12 pięter. Lecz Nas najbardziej interesuje piętro 5 na którym to oczom ukazuje się bezmiar, morze, połacia figurek i modeli.

Jak tam dojechać: najprościej dojechać do głównej stacji JR Osaka i kierować się na przejście Umeda Station a następnie na wyjście Exit Umeda przy Kobe Expressway. Brzmi skomplikowanie? Nie, bardziej skomplikowanie to wygląda, gdyż JR Osaka od 4 lat jest w przebudowie. Lepiej tego nie wytłumaczę niż: gdy znajdziecie się przy głównym wyjściu/wejściu biletowym JR Osaka i ukaże się Wam ogromny hol, kierujcie się na lewo aż do samego końca, potem należy skręcić w prawo i przejść jakieś 200m, następnie będzie małe skrzyżowanie a po lewej stronie wyjście ze stacji. Gdy będziecie już na ulicy Waszym oczom ukaże się ogromny budynek i to właśnie będzie Yodobashi Camera Umeda.

Ceny: Jeżeli chodzi o figurki nie są ani drogie ani tanie, za to jest tam naprawdę szorki asortyment, który powala na kolana. Począwszy od gasho, figurek 1/4, 1/6, 1/8 poprzez RAH i GK. Nie zabrakło tam też Marvela, modeli zamków, Gundamów, samochodów, samolotów, okrętów, śmigłowców, naklejek, farb, sprzętu do malowania, Star Warsów i wszystkiego czego dusza zapragnie a portfel nie wytrzyma (coś o tym wiem).

Kilka zdjęć na zachętę:

25 urodziny.

2010-02-28T13:07:00.004+01:00

Zaczęło się niewinnie od kilku telefonów znajomych a skończyło na opróżnieniu 3 butelek alkoholu o 1 w nocy. 25 urodziny minęły bardzo spokojnie - nie organizowałam szalonej imprezy, wręcz przeciwnie, kto chciał ten wpadł. Była Marta z butelką różowego Carlo i Charli z trunkiem De Casta Rosado z Barcelony, ja osobiście dysponowałam Sheridanem. Był mały torcik, zagryzka, muzyka i niesamowite emocje podczas oglądania biegu na 30 km Justyny (mamy złoto!). Jak zwykle oryginalnie zostały poruszone ciekawe tematy rozmów od sytuacji w Iraku i Iranie poprzez Koran a skończywszy na religii Wicca. Jako, że Marta i (już) ja mamy po 25 lat a Charlie dopiero za niespełna tydzień, następna impreza urodzinowa będzie wiadomo przez kogo organizowana.

Prezenty oczywiście zgarnęłam a do naj ciekawszych zaliczają się między innymi:

- zestaw do zielonej herbaty (czajniczek plus czarki),

- 25 letni Chivas Regal z limitowanej numerowanej edycji.

Mam oczekiwać na jeszcze jeden prezent, bynajmniej tata tak powiedział. Podobna Poczta Polska nawaliła co jest bardzo prawdopodobne :)

Dzisiaj spotkanie z Martą, Pawłem i... Pawłem W.

Japońskie telefony w Polsce.

2010-02-26T11:30:00.004+01:00

Większość ludzi których znam i którzy mieli okazję być w Japonii jest zafascynowana komórkami. Sklepy aż są przeładowane najróżniejszymi modelami telefonów. Nic w tym dziwnego gdyż operatorzy tacy jak SoftBank czy DoCoMo oferują w swoich pakietach istne cuda. Aparat fotograficzny 12 megapikseli, oglądanie TV live, filmy w wysokiej rozdzielczości, pojemność np. 30 GB, telefon który można rozłożyć na pół czy jeszcze inne piekielne funkcje. Każdy sklep czy to na Shinjuku czy Akihabarze oferuje szeroką gamę asortymentu. Model telefonu określa status człowieka i nie ma się czemu dziwić. Ceny zaczynają się od 100000 yenów a kończą na bardzo wysokim pułapie. Tyczy się to głównie kupującego, który nie ma jeszcze podpisanej umowy z operatorem i chce po prostu wymienić aparat na nowszy model. Jeżeli jednak ma się już taką umowę, ceny zazwyczaj zaczynają się od 60000 yenów w górę.

Niestety tutaj pojawia się problem. O ile każdy Japończyk bez problemu po okazaniu zaświadczenia o zarobkach może podpisać umowę i stać się szczęśliwym posiadaczem wypasionego telefonu komórkowego to obcokrajowiec już takiej możliwości nie ma. Pół biedy, jeżeli pracuje on w Japonii i ma tam mieszkanie (obojętnie czy własne czy wynajęte). Praca obcokrajowca wiąże się z posiadaniem "patrona" - jest to bardzo istotne szczególnie jeśli chodzi o chęć posiadania telefonu komórkowego. Taki "patron" podpisuje się na umowie, gwarantując i poświadczając osobiście za obcokrajowca.

Niestety turyści nie mają, żadnej możliwości zdobycia telefonu dedykowanego na japoński rynek. Prawie żadnej.

Istniej eBay i Rakuten no i oczywiście nielegalny rynek w samej Japonii.

Przetarłam oczy ze zdumienia kiedy przeglądając Allegro natrafiłam na użytkownika, który zajmuje się sprzedażą japońskich telefonów komórkowych z kartą kompatybilną z naszymi europejskimi. Tak, tak - nie wspomniałam, że japońskie karty SIM różnią się od naszych (ot, taka ciekawostka). Ma naprawdę kilka fajnych modeli, niestety, ten który przypadł mi najbardziej do gustu kosztuje prawie 2700 zł.

No nic, muszę się zadowolić swoją Nokią N97 i iPhonem... no i Google G1 ;)

Jimmy Choo i Danny Choo

2009-11-16T12:56:00.005+01:00

Kilka dni temu w sklepach H&M miała miejsce premiera kolekcji znanego projektanta głównie obuwia Jimmiego Choo. Niestety w wyniku nie oczekiwanych zdarzeń nie mogłam zobaczyć, co takiego ciekawego zaprezentowano tym razem w kolekcji. Sądzę, że jeszcze uda mi się to nadrobić ale ładnymi szpilkami od Jimmiego bym nie pogardziła :) Ktoś może zapytać no dobrze ale co to ma wspólnego z anime i mangą czy nawet figurkami. Odpowiedź jest bardzo prosta XD

Każdy to trochę bardziej interesuje się tą tematyką zna bądź powinien znać postać, którą jest Danny Choo i jego strona internetowa, prawdziwa mekka dla Nas wszystkich. Chyba dwa lata temu na swojej stronie zamieścił zdjęcia z podróży do swojego taty. No tak, nie wspomniałam że Jimmy Choo jest ojcem Dannego :) Ostatnio zrobiło się o tym głośno, gdy CNN wyemitował krótki reportaż właśnie o tym. Enjoy ^^

Dzień pocztowy.

2009-11-02T15:50:00.007+01:00

Nie wiem czy Poczta Polska zaczyna lepiej pracować ale dzisiaj listonosze przynoszą mi paczki jak szaleni. Najpierw Pan z Fedexu dostarczył Yoko z GL. Nie będę opisywać jak długo na nią czekałam ani dlaczego nigdy więcej już nic nie zamówię z ToysLogic. Po godzinie pojawił się drugi Pan z przesyłką EMS a w niej figurka Aisaki z Toradora. Figurka ta była dostępna tylko za pośrednictwem magazynu Dengeki Daioh. Trochę za nią dałam i nawet jestem zadowolona bo wygląda bardzo pysznie. Jedynie do czego można się przypiąć to jej wielkość... jest maleńka :) Do figurki dołączono numer magazynu, książeczkę z anime "Sora Kake Girl" i specjalne coś co wygląda jak poster - fajna sprawa.

Mac OS X Snow Kicia ;)

2009-08-28T22:26:00.005+02:00

Przed wczoraj na meila dostałam informację z iSource, że 28.08.br (znaczy dzisiaj) w sklepach firmowych Apple ma się pojawić nowiusieńkie oprogramowanie Mac OS X Snow Leopard. Jako, że bardzo mi się spodobała kicia na plakatach postanowiłam pojechać do Arkadii. Oczywiście się spóźniłam, gdyż prezentacja była zapowiedziana na godzinę 18:30 natomiast ja zawitałam do iSpotu o 18:50 :)

No ale mniejsza o większość, nie zmuszę ZTM-u aby jeździli zgodnie z rozkładem. W sklepie tłok także byłam pewna iż dobrze trafiłam. Na ladach soczki i ciasteczka oraz gigantyczna kolejka do kasy. W sklepie były tylko 3 osoby z obsługi więc nawet nikogo aby się zapytać, czy mój iMac spełnia wymagania techniczne do nowego OS-u. Naprawdę byłam gotowa kupić podstawową wersję aby sprawdzić jak będzie się zachowywać, w sumie koszt 200 zł to nie jest jeszcze jakiś straszny wydatek. Niestety, po 25 minutach spędzonych w kolejce jak na porządnego polaka w czasach PRL-u dowiedziałam się, że towaru na składzie brak... no chyba (jak zostałam poinformowana), że mam zamówienia. Zamówienia oczywiście nie miałam :P

Swoją drogą to ciekawe, aby sklep (który do tanich nie należy) w dniu premiery nie miał wystarczającej ilości towaru - to jest możliwe tylko u Nas.

Jednak najbardziej rozbawił mnie pewien Pan z dzieckiem w wózku (dzieciaczek był słodki, spodobał mu się mój Google G1), który również gdy dowiedział się o braku towaru powiedział do sprzedawcy: "Jesteście beznadziejni!"

Zakup typu "want".

2009-08-22T15:23:00.004+02:00

Każdy kto mnie zna wie, że jestem typem zbieraczo-gadżetowym a najlepiej jak jeszcze owe coś pochodzi z Japan. Od dłuższego czasu zastanawiam się nad zakupem nowej konsoli do gry. Młodszy brat sprawił sobie Xbox'a 360 black i jest z niego zadowolony, ja co prawda nie jestem do niego przekonana przez jego awaryjność. Dlatego też można uznać mnie za wiernego klienta marki SONY. I tak też się stało, iż na rynku pojawiła się właśnie nowa (choć nie tak do końca) wersja konsoli PlayStation 3 Slim. Data jej premiery w Japan będzie miała miejsce 03.09.2009 roku. Sugerowana cena to 29,000 yen ale znając japońskich sprzedawców z Akihabary ta cena może być nawet niższa o 3,000-5,000 yen, nie licząc dodatkowych bonusów jakimi potencjalny klient zostanie obdarowany. Szybkie przeliczenie na złotówki wskazuje, że cena tej zabaweczki będzie więc wysoliła od 770 zł do 950 zł. To zdecydowanie mniej niż przewidywana jej cena w Polsce, gdzie cena może się wahać w granicach 1400 zł a 1600 zł i to pewnie bez bonusów.

Mam co prawda wersję podstawową konsoli PS3 ale dostęp do niej jest mocno ograniczony przez to, że mój tata jest wielkim fanem gierek wyścigowych ;) Muszę to za akceptować, skulic ogonek i cierpliwie czekać na swoją kolej a to nie jest taka prosta sprawa XD

Także tak, mam zamiar przywieźć sobie nową konsolę z Japan i g**** mnie interesuje co powiedzą inni - mi się podoba a to jest najważniejsze ;)

Jeszcze tylko kilka tygodni.

2009-08-21T15:42:00.002+02:00

Nie mogę się już doczekać. Ciągle myślę o tym co nowego zobaczę, jakie nowe smaki poznam, kogo spotkam na swojej drodze, czym naród japoński mnie zaskoczy. Każdy dzień przybliża mnie do wyjazdu, choć mam jeszcze kilka ważnych spraw do załatwienia tutaj w kraju. Musze zaliczyć jeden egzamin, obronić pracę, zapisać się na dalsze studia, znaleźć mieszkanie... Jak tylko o tym pomyślę to jestem przerażona. Dobrze, że mam moje koffane ludki które ciągle wiszą mi nad głową bo gdyby ich zabrało z całą pewnością nie było by tak fajnie.

Plan podróży po Japonii prezentuje się mniej więcej tak:

- Tokyo,

- Kyoto,

- Nagasaki,

- Kagoshima,

- Beppu,

- Osaka.

Pewnie w trakcie się jeszcze kilkakrotnie zmieni ale najważniejsze jest to, że tam jadę. Tylko tam - potrafię normalnie funkcjonować.

Mam marzenie aby móc któregoś dnia wszystko zostawić za sobą i pojechać tam, na nic się nie oglądać, nie mieć wyrzutów sumienia, nie myśleć o nikim... Usiąść nad rzeką w Kyoto koło Gion i patrzeć, patrzeć i wiedzieć, być pewną że żyję i wreszcie jestem szczęśliwa.

Fireball

2009-05-17T14:16:00.011+02:00

Dzisiaj obejrzałam sobie 13 odcinków mini serialu pt. "Fireball". Są to krótkie historyjki opowiadające życie księżniczki Drossel von Flügel i jej obrońcy, robota Gedächtnis. W serialu pojawia się jeszcze mechaniczna małpka ale lepiej zobaczyć to samemu ;)
Za cały projekt odpowiada Disney dlatego też animacja jest tak przyjemna dla oka. Oczywiście serial zotał stworzony dla rynku japońskiego, więc nie ma na co liczyć, że zobaczymy go w Europie a szkoda. Z powodzeniam można go obejrzeć na YouTube'ie.

Duża ilość gagów, śmiesznych sytuacji, batali słownych i grafika niewątpliwie stanowią atut 13 odcinkowej serii. Wprawdzie każdy trwa niespełna 2 minuty ale to wystarczy. Ciekawe czy zrobią ciąg dalszy - licze na to ><"

Księżniczka tak przypadła do gustów Japończyków, że Max Factory wypuszcza lada chwila figmę głównej bohaterki a Good Smile Company ma w swoich planach wydanie Nendoroida :)

Zdjęcia pochodzą z niedawno zakończonych targów w Japonii.

Porządki ;)

2009-04-20T20:21:00.003+02:00

Od dłuższego czasu zaczęła mi doskwierać malejąca ilość wolnego miejsca na twardym dysku mojego Acera. Z urządzeniem tym działam już dobre 2 a może nawet 3 lata. Nie mogę narzekać, gdyż ani razu mi się nie popsuł. Jest to urządzenie starszego typu więc nie wymagałam od posiadania jakiś super parametrów technicznych.

Nie mam ostatnio czasu na nagrywanie płyt DVD ze zgromadzonymi anime, filmami bądź zdjęciami. Dlatego też postanowiłam zakupić mu zewnętrzny dysk twardy. Długo się nie zastanawiałam i wybrałam całkiem zgrabnie prezentujący się produkt firmy Toshiba (hehe przywiązanie do japońskiej marki). Nowe maleństwo ma 320 GB i waży zaledwie 155 g a co najważniejsze prezentuje się naprawdę dobrze. Więc siedzę sobie dzisiaj w czeluściach Acera i robię porządki. Po powierzchownych oględzinach na Toshibie zostało już 200 GB wolnego miejsca... jak ja to wszystko zgromadziłam na laptopie ^^"

Muszę jeszcze tylko dokupić jakiś rozgałęziacz USB i będzie dobrze ^^

Nigdy więcej...

2009-04-03T00:03:00.005+02:00

Po wyczerpującym dniu, pojechaliśmy do nowo otwartej na osiedlu Derby restauracji sushi. Czasem tak mamy, że lubimy sobie zjeść coś dobrego w knajpie niż robić samemu. Restauracja ta okazała się wielką pomyłką! Dlaczego? Już zupełnie abstrahując od tego, że była mała powierzchniowo (jakieś 25 m2), nie można było palić w środku (nie przypominam sobie ani jednej knajpy w Japan w której nie mogłam zapalić a trochę ich zaliczyłam) - obsługa była gorzej niż kiepska. Wpadliśmy tam ok 14:10, usiedliśmy, dostaliśmy ładnie wydane karty dań (Nie mają mojego tamago!!) a o 14.15 przyjęto od Nas zamówienie. Czekamy... Czekamy dalej... Spoglądam na shoku a on coś tam dłubie za barem, myślę, że robi - czyli dobrze jest. Czekamy dalej... Picie już dawno wypite a w brzuchu burczy (nic nie jadłam od rana). O 15:20 tata dostał swoje zamówienie. Wyglądało to jak psu z gardła wyjęte, łosoś poszarpany na nigiri, maki z pieczonym jakby je walcem przejechano, futo pocięte w jakieś abstrakcyjne kształty, ryż twardy niedogotowany... I się mnie pyta, czy może zjem z nim porcję. Uparta powiedziałam, że czekam na swoją... Czekam więc przeczuwając co będzie... Nieogarnięty kelner zwiał na zaplecze i się w ogóle nie interesuje. O 15:30 tata pyta się o mój set... Kelner, że on wszystko z zamówienia już podał! Wiedziałam... zapomniał o mnie! Tata na to, że przyjmował ode mnie zamówienie na początku. Gość zrobił zakłopotana minę i że on zarar złoży shoku zamówienie. Wstałam, powiedziałam, żeby się już tak na siłę nie trudził. Rachunek proszę.

Wróciłam więc do domu, wstawiłam wodę w czajniku i zjadłam... gorący kubek Knorr.

Jeżeli ktokolwiek czyta tego posta i kiedykolwiek będzie przypadkiem na warszawskich Derbach i wpadnie mu do głowy pomysł aby iść do Suchi Baru, który się tam znajduje... ODRADZAM! Szczerze nie polecam!

Jutro po pracy jadę do Nippon-kanu, tam bynajmniej nie olewają ludzi i mają pyszne jedzonko, dobrą obsługę i szefa, który potrafi przypilnować swoich shoku.

"This is how it's created"

2009-03-26T16:56:00.006+01:00

Nie!!! A jednak... Stało się... Ehh... Dzisiaj obejrzałam ostatni odcinek serii anime "Toradora" i chciałabym jeszcze, jeszcze więcej. Z niecierpliwością czekałam na każdy kolejny mając nadzieję, że ten ostatni nigdy nie nadejdzie. Jednak wszystko dobre, co się szybko kończy. Aisaka - stałaś się moją faworytą 2009 roku.

Odkryłam nowe uzależnienie.

2009-03-22T19:07:00.007+01:00

Zawsze na nią czekam. Czekam od momentu kiedy ta manga została wydana na polskim rynku. Nic wcześniej o niej nie wiedziałam a już kompletnie obca mi była mangaka. Mari Okazaki bo tak właśnie nazywa się kobieta, która wyzwala we mnie tyle emocji. Zazwyczaj smutnych, lekko melancholijnych, romantycznych, uczucie zazdrości - emocje mimo iż czerpane z mangi. Na próżno szukać mi takich na ulicach, pośród ludzi, mężczyzn.

Manga nosi tytuł Suppli w wersji polskiej, w japońskiej Sapuri. Dzisiaj odebrałam z empiku 7 tom tej mangi. Zawsze czekam na ciąg dalszy. Ale informacja wydawnictwa iż kolejny tom ma ukazać się dopiero w listopadzie tego roku na rynku japońskim zasmuciłam mnie. Hmm... miesiące oczekiwania - pomyślałam. Lekkie niedowierzanie. Sprawdzam dystrybutora. Jest! Już jest! Zamawiam bez namysłu. Klikając przycisk "confirm order" pomyślałam, że mam kolejne uzależnienie w życiu ale jakże miłe.

Lineage II - Human Mage by Good Smile Comapany

2009-03-16T15:49:00.002+01:00

Dnia dzisiejszego przemiły Pan listonosz dostarczy mi przesyłkę a w niej była moja kolejna figurka. W kolekcji to już będzie trzecia z serii Lineage II z czego dwie są wykonane przez E2046 a ta, którą dostałam dzisiaj przez GSC. Skala standart 1/8, partie zdejmowane (i całkiem zgrabnie bez nich wygląda, ale muszę je zakrywać aby pozostałe ludziska się na nią zbytnio nie wpatrywały). Poza tym staram się tego uikać, zawsze mam obawy, że się odkszatłcą albo uszkodzą. Teraz szukam dla niej miesjca... brak mi go coraz bardziej ^^"

Czas jechać do IKEI po półki ;)

Wonderful Days

2009-03-05T22:51:00.003+01:00

The soul of a child

Embraces the lights inside

What hes looking for

Is the flowers above the wall

The boys tried to touch

It was high so much

He started sing a song

For the blossoms may have gone.

Let the rain fall down on me

Id devote my leaves for thee

Singing of a child makeem to cry

The tears of the clouds fall

Po wielu latach oczekiwań na rynku poslkim pojawił się film, który chwyta mnie za serce za każdym razem kiedy go oglądam. "Wonderful Days" aka "Sky Blue" - polecam wszystkim.

24 wiosny.

2009-02-27T16:09:00.004+01:00

Stało się, jestem stara... Wprawdzie nie zauważyłam jakiegoś siwego włoska na głowie ale czuję się tak ospale, leniwie i mam ochotę się narąbać!

Niech mnie ktoś przytuli ;)

Sony Vaio P... pantsu?

2009-02-26T16:30:00.003+01:00

Japończycy mnie rozbrajają swoją fun twórczością ;)

New phone.

2009-02-21T20:15:00.003+01:00

Powoli szykuje się do zmiany starej ale jeszcze działającej Noki E61. Zależy mi na tym aby był to telefon 5 zakresowy, z dużą pojemnością pamięci i w miarę niezawodny. Obecnie w grę wchodzą 2 modele. Nie przeczę, że cena też będzie ważna... Wiecie kurs dolara i jena mnie dobija tak skutecznie, że nie mogę sobie pozwolić na wszystkie zakupy z listy: "want".

Nokia N97

G1

Mam tendencję do białych telefonów... wszystko przez ten ajfon ;)

Nocne gadki-szmatki /part 1/

2009-01-25T01:50:00.003+01:00

No i się znowu zaczęło - czyli nocne posiadówki nad knigami. Tematem przewodni tego miesiąca będzie moja nieudolność intelektualna, która będzie przejawiać się zazwyczaj w godzinach nocnych. Dzisiaj pierwszy egzamin czyli "Zamówienia Publiczne", temat jakże wdzięczny (profesor również) i w sumie wydawać by się mogło, że nawet łatwy w opanowaniu. No tak łatwy ale nie dla mnie! Siedzę, piszę, czytam a łepetyna nie daje za wygraną - oporna jak nigdy. KASIU liczę na Ciebie i Twoje pomoce naukowe... A nie czekaj, na Nowym BUW'ie są kamery... ech... BTW dzięki za Heinekena 650ml (choć nie wiem, czy przy nauce to jest dobry pomysł - znasz moją słabiutką dziewiczą główkę XD ). Godzina zero będzie o 18:00 a potem to już tylko KFC bo mają promocje na żarełko, także pewnie wyląduje na Krakowskim :)

No co, trzeba się nawpychać niezdrowego jedzenia... chociaż może jednak Mac bo kupony tylko do marca ważne... ale bym zjadła wooperka z serem ^^"

S jak Sony - V jak Vaio - P jak Pocket

2009-01-11T23:07:00.003+01:00

W Japonii parę dni temu ruszyła kampania reklamowa nowego dziecka marki Sony. Będzie on określony literką P a to od swojego nieprzeciętnego rozmiaru - mówi się "idealny do kieszeni". I faktycznie postery reklamowe w kraju kwitnącej wiśni taki wizerunek prezentują (i to aż w pięciu wersjach kolorystycznych). Producent wyposażył Vaio P w 8-calowy ekran podświetlany diodami LED i jego rozdzielczość ma wynosić aż 1600 x 768 pikseli. Co do procesora

najprawdopodobniej będzie nim Intel Atom Z520 o częstotliwości 1.33GHz, 2GB pamięci RAM. Czyli całkiem przyzwoite urządzenie, potencjalni nabywcy dostaną do dyspozycji zarówno dysk HDD jak i dysk SSD / 60GB lub 128GB. Najlepsza jest waga 650 gram! Nie zapomniano również o GPS oraz modemie HSPA a także 2 złączach USB i czytniku kart pamięci. Całość

pracuje pod kontrolą 32-bitowego systemu operacyjnego Windows Vista Home Premium

(niech mnie ktoś zastrzeli... Vista!), bateria wystarczać ma na 4 godziny pracy bez konieczności ładowania. Co do ceny... ehh ok 900 USD w górę.

Coś o mnie /part 1/

2009-01-07T14:23:00.017+01:00

Mam 23 lata, choć zachowuje się jakbym miała 16.
Nie lubię wątróbki chociaż podobno jest zdrowa.
Gdy wypije dużo coli źle się czuję.
Palę papierosy choć wiem, że nie wszystkim się to podoba.
Jestem uzależniona od kawy, mimo że gdybym chciała mogłabym bez niej przeżyć.
Najbardziej lubię herbatę Dilmah - brzoskwiniową.
Lubię zielony kolor chociaż nie często go noszę.
Śpię z pluszową wiewiórką z Epoki Lodowcowej.
Kocham gorące, długie kąpiele z dużą ilością piany.
Moja pora roku to jesień.
Czytam Murakamiego.
Nie lubię głośnych ludzi.
Tęsknię za moją kotką.
Nie mogłabym przeżyć dni gdyby ktoś mnie nie przytulił.
Nigdy nie lubiłam matematyki.
Lubię długo spać choć nie mam na to czasu.
Oglądam japońskie anime mimo, że są tacy co twierdzą że to głupota.
Kiedy byłam mała myślałam, że chmury są z waty cukrowej.
Kocham się kochać.
Wolę Burger Kinga niż Mc Donalda.
Moim marzeniem jest zamieszkać w Kioto.
Zbieram figurki postaci japońskich anime.
Śpię nago... ale to tajemnica.
Lubię gdy pada deszcz a na niebie pojawiają się błyskawice.
Ze wszystkich sportów preferuję jazdę na moim czarno - żółtym rowerze.
Moje ulubione postacie to Daria, Totoro i Tachikomy.
Lubię patrzeć na spadające gwiazdy.
Joli Rutowicz mówię nie!
Płaczę na filmach z Bollywoodu - niekoniecznie ze śmiechu.
Światło świec jest miłe.
Uważam, że lody waniliowe są najsmaczniejsze.
Co roku chodzę do warszawskiego zoo.
Lubię kebaby.
Jestem zmienna w swych uczuciach.
Najbardziej ze wszystkich kwiatów lubię konwalie.
Chciałabym mieć tatuaż.
Kiedyś będę mądrzejsza.
Ludzka głupota mnie przeraża.
Lubię duże dzikie koty.
Uważam, że Yoko Kanno robi świetną muzykę.
Popieram homoseksualizm.
Zawsze chciałam mieć zielone oczy ale wyszły niebieskie.
Mam za złe rodzicom iż nie mam brata.
Studiuję na Uniwersytecie Warszawskim.
Kilka razy oblałam prawo jazdy.
Gdy stoję przed lustrem uważam, że jestem brzydka.
To niesprawiedliwe, że truskawki są tylko w lecie.
Ostatnio na ulicy znalazłam 10zł.
Czasem nic mi się nie chce.
Gram w Guild Wars'y.
Na biurku mam wrzos w doniczce. Poprawka, właśnie zdechł.
Moja ewentualna córeczka będzie miała na imię Basia.
Mam kilku przyjaciół których cenię ponad moje życie.
Z trunków piwnych lubię Asahi Super Dry.
Mam grupę krwi A Rh+.
Parę razy się zakochałam.
Wiele razy zostałam zraniona.
Mam kilkanaście szram na ciele.
Jestem, choć wcale nie chcę być.
Znalazłam swoje miejsce na ziemi.